“ผมต้องการทุกวัน ดังนั้นคุณก็ต้องมาที่นี่ทุกวัน! เข้าใจที่ผมพูดใช่มั้ย”
เพลิงพศุตม์ออกคำสั่งอย่างเลือดเย็น หยาดลดาอ้าปากค้างพะงาบๆ ทว่านั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมแพ้ง่ายๆ บางครั้งเพลิงพศุตม์ก็ด้อยค่าเธอมากเกินไปจริงๆ
สิ่งของมีชีวิตที่เขาซื้อมาเพื่อสนองความต้องการของตัวเองอย่างเธอก็มีหัวใจ มีความรู้สึกไม่ต่างจากใครทั่วไปหรอก!
“แต่เรนไม่สะดวกใจจะอยู่ที่นี่แล้วจริงๆ”
“ไม่สะดวกใจเรื่องอะไร?”
“เรื่องแฟนค่ะ”
หยาดลดายังคงเอ่ยคำว่าแฟนออกมาอย่างหนักแน่น ทว่าทุกครั้งที่เธอพูดมันออกมา เพลิงพศุตม์ก็ยิ่งแสดงอารมณ์โกรธเคืองมากขึ้นเรื่อยๆ
“เธอนี่มัน...”
“โอ๊ย! คุณเพลิง”
หยาดลดาหวีดเสียงร้องอย่างเจ็บปวดออกมา เมื่ออีกฝ่ายนั้นกระชากแขนให้เธอเซกายเข้าไปหา กระทั่งร่างกายปะทะกับแผงอกอุ่น ที่ตอนนี้กำลังหอบหายใจเข้าออกหนักๆ เพราะอารมณ์มากมายที่ซุกซ่อนอยู่ในนั้น
ทั้งโกรธ ทั้งโมโห ทั้งไม่ชอบ และลึกๆ
