ทางฟากฝั่งของหยาดลดากับสองสาวเพื่อนสนิท พอขึ้นรถเฌอแตมมาได้ ทั้งสองคนต่างหวีดร้องด้วยความตื่นเต้นจนรถสั่นโยกไปทั้งคัน ทั้งคู่พากันยื่นหน้ารุมถามเธอไม่หยุดปากเรื่องของเพลิงพศุตม์ ลามไปถึงต่อสายหาเจแปนที่นอนป่วยอยู่บ้านอีกด้วย
“สรุปยังไงยัยเรน ทำไมคุณเพลิงถึงมาอยู่ที่นี่ได้ นี่มันยังไงกันแน่” พิมพลอยเอ่ยถาม พลางจับไหล่ของเธอเขย่าไปมา
“นั่นสิ แล้วดอกไม้นั่นด้วย บอกมาเดี๋ยวนี้นะ ห้ามอุบอิบ”
“รู้แล้วๆ จะตอบแล้ว พวกแกหยุดรุมถามฉันก่อนได้มั้ย” หยาดลดาเอ่ยบอก พร้อมทั้งยกมือทั้งสองข้างขึ้นห้ามเพื่อนสาวข้างกาย รวมถึงยื่นหน้าเข้าไปส่งเสียงบอกเจแปนใกล้ๆ มือถือของพิมพลอยด้วย
เธอหลุบสายตามองช่อดอกไม้บนตัก พลันรอยยิ้มแห่งความสุขก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า หลังจากที่มันจางหายไปตั้งแต่ตอนที่เธอเริ่มอยากจะตัดใจจากเพลิงพศุตม์ได้ ทว่าในตอนนี้...
ไม่ตัดใจแล้วดีกว่า...
“เล่ามาเร็วๆ สิ ต่อมเผือกพวกฉันมันสั่นริกๆ แ
