อุทุมพรเปิดประตูรั้วบ้านออกจนกว้าง ก่อนจะผายมือเชื้อเชิญให้คุณหญิงศรีสุดาก้าวเข้าไปด้านใน หญิงวัยกลางคนกระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างเย้ยหยัน แววตาลุกวาวราวกับเพลิงแห่งนรกอเวจี เมื่อเห็นเหยื่อความแค้นของหล่อนกำลังก้าวเท้าลงสู้หลุมพรางที่หล่อนขุดรอไว้
ความเคียดแค้นที่ฝังแน่นอยู่ในอก แทบจะทำให้หล่อนฆ่าศัตรูให้ตายลงต่อหน้าได้เลย แต่... ยังก่อน เพราะยังมีสิ่งที่จะทำให้ศัตรูของหล่อนช้ำใจตายได้โดยที่หล่อนไม่ต้องลงมือทำอะไรเลย... เสียงหัวเราะอย่างสะใจดังคับก้องอยู่ในอก มันไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย แต่มันกลับสะท้อนออกมาทางแววตาคู่นั้นของหล่อน ซึ่งคุณหญิงศรีสุดาไม่มีทางได้เห็นมันเลย
คุณหญิงศรีสุดาเดินเข้ามาภายในบริเวณบ้านสีขาวสองชั้น หญิงชรากวาดสายตามองไปรอบ ๆ บ้านราวกับกำลังหาใครบางคน ใช่ซิ... หล่อนกำลังหาหลานสาวของหล่อนอยู่ คำกล่าวอ้างของอุทุมพรทำให้หล่อนใจคอไม่ดีนัก เพราะถ้าหลานสาวของหล่อนอยู
