แค้นที่ 35
ตัวแทนของเธอ
"มาร์ติน"
เสียงหวานน่าฟังของเจคอบดังขึ้นทันทีที่สองขาก้าวออกมายังช่องทางขาออกของสายการบินเดิมในดินที่คุ้นชิน แน่นอนเสียงหวานหยดย้อยนั่นย่อมไม่เคยมีให้คนตัวโตที่ลากกระเป๋าตามหลังเขามาเลยสักครั้ง หากแต่มันกลับมีให้ผู้ชายอีกคนอย่างที่เขาไม่ต้องร้องขอ
ชายหนุ่มลูกครึ่งที่มารอรับเจคอบด้วยรอยยิ้ม
ศิลารู้ดีว่าสองหนุ่มวัยเดียวกันนั้น คิดถึงกันมากขนาดไหนกับวันเวลาแค่ไม่กี่สัปดาห์ในการหายไปของใครอีกฝ่าย แต่แม้จะรักกันและคะนึงหามากเพียงใด หากแต่ก็ทั้งคู่ก็ยังห่วงสายตาของคนอื่นที่อาจมองพวกเขาไม่ดี
ทั้งสองจึงทำได้แค่จับมือแล้วยกยิ้มให้กันด้วยความเข้าใจเพียงเท่านั้น แต่นั่นมันก็ทำให้ศิลาเจ็บหนึบไปทั้งใจมากอยู่แล้ว กับการที่เห็นคนที่ตนรักไม่ได้รักตนเลยแม้แต่น้อย และแม้ว่าเขาจะเหนือกว่ามาร์ตินตรงที่ได้ใช้ชีวิตร่วมกันกับคนตัวเล็ก แต่ความเจ็บปวดของเขาคงไม่น้อยไปกว่าสองหนุ่มนั่น
