แค้นที่ 22
ทำให้มันถูกต้อง
"พี่คะ มาทานข้าวกันเร็ว วันนี้พี่รินทำของที่พี่ชอบเยอะเลยค่ะ" เสียงกระตือรือร้นของศิณีร้องบอกกับพี่ชายที่เพิ่งกลับมาเสียงหวาน พลางบรรจงจานอาหารหน้าตาหน้าทานลงวางเรียงบนโต๊ะเหมือนกับจนก่อนหน้า ตามมาด้วยรวยรินในชุดกระโปรงสบายเดินออกมาจากด้านครัวแล้วส่งยิ้มให้เขาหวานหยดไม่ต่างจากน้องสามี
"เหนื่อยไหมคะศิลา" คนเป็นภรรยาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มชวนชื่นใจ พลางรับข้าวของจากเขามาเก็บให้ตามหน้าที่ภรรยาเหมือนทุกวัน
"ก็เหนื่อยนะ แต่แค่เห็นคุณกับณีแล้วก็เจ้าตัวเล็กแบบนี้ก็หายเหนื่อยแล้ว"
ศิลาว่าพร้อมกับบรรจงจูบไปยังพวงแก้มของเมียสาวอย่างเอาใจ พลางวางมือลูบแผ่วเบาไปยังหน้าท้องแบนราบของเธอ โดยไม่ลืมจะหันไปโอบเอาไหล่ของน้องสาวเพียงคนเดียวเหมือนกับทุกวัน
ทุกอย่างมันคือภาพครอบครัวแสนหวานที่ครั้งหนึ่งศิลาได้มีโอกาสสัมผัสมัน แม้ว่าในเวลาต่อมาทุกอย่างมันจะกลับตาลปัตรกันไปหมด
ครอบ
