บทที่ 26
ฉันไม่ใช่เมียพวกพี่
"เหอะ! ถ้างั้นพี่ก็ไปอยู่ดูแลมันเถอะอย่ามายุ่งกับฉัน ฝากขอโทษคุณแม่พี่ด้วยก็แล้วกันนะที่ทำให้ท่านต้องปวดหัว"
ฉันทำท่าจะลุกขึ้นพี่ปฐพีก็รีบดึงฉันนั่งลงเหมือนเดิม เขาส่ายหน้าเหมือนจะปฏิเสธแล้วจับสองแขนฉันให้ฉันฟังไม่ให้ฉันลุกหนีไปไหน
"ฟังพี่ก่อนอย่าเพิ่งใจร้อนอย่าเพิ่งวู่วาม คุณแม่พี่ท่านไม่ฟังใครหรอกนอกจากคนในครอบครัว อีกอย่างท่านไม่ชอบการเข้าหาของครีมที่มาแสดงตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ประกาศกลางร้านอาหารว่าเป็นเมียพี่แล้ว แถมพี่ยังยกคอนโดให้อยู่อีก แม่พี่ถึงได้โทรมาถามเพื่อความชัวร์ไงครับ"
ที่พูดมาเนี่ยรู้ไหมว่ามันเกิดจากความใจอ่อนของตัวเอง เป็นมาเฟียใจอ่อนฉันเองก็เพิ่งเคยเจอ ยิ่งฟังฉันก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดกับยัยครีม ถ้ามันทำขนาดนี้ก็แสดงว่ามันไม่มีทางจบง่าย ๆ และถ้าพี่ปฐพียังใจอ่อน สักวันคนที่ทุกข์ใจก็จะเป็นพี่ปฐพีนั่นแหละ
"แล้วพี่คิดว่าจะจัดการกับยัยนี่ยัง
