บทที่ 33
รู้สึกดีไปแล้ว
มาถึงโรงแรมพนักงานก็รีบมาต้อนรับและช่วยกันขนของให้ฉันกับมาเบล ระหว่างที่ฉันกำลังเดินไปที่พัก พี่ปฐพีกับพี่สิบทิศก็เดินตามมาด้วย มันเลยทำให้ฉันแอบสงสัยว่าที่พักของพวกเขาอยู่ใกล้กับฉันหรือเปล่า
"ที่พักพวกพี่ก็อยู่ทางนี้เหรอ?"
"ครับ"
มาเบลหยุดชะงักจนฉันเดินไปชนหลังมัน ไม่ทันที่ฉันจะโวยวายฉันก็ต้องตกใจกับภาพตรงหน้า บ้านหลังใหญ่ที่มีบอดี้การ์ดยืนล้อมรอบตกแต่งไปด้วยไฟสวยงาม มีสระน้ำหน้าบ้านหลังใหญ่ขนาดนี้อย่าบอกว่าเป็นบ้านของพวกเขาสองคน
"เป็นบ้านพักตากอากาศของพี่สองคนครับน้องพาฝัน ที่ดินตรงนี้เป็นที่ดินของไอ้สิบทิศทั้งหมด จะบอกว่าทั้งภูเขาลูกนี้เลยก็ว่าได้"
"โห..."
"เป็นบุญน้องจุ๋มแกจริง ๆ พาฝัน!"
เหลือเชื่อจริง ๆ ยังมีอะไรให้ฉันว้าวอีกบ้าง เข้ามาในบ้านก็มีแม่บ้านใส่ชุดยูนิฟอร์มเดียวกับพนักงานของโรงแรมคอยต้อนรับและดูแลพวกเราทุกคน มาเบลมันไม่เคยเจอแบบนี้มันได้แต่
