บทที่ 12
เดี๋ยวกูบุกเอง
เจ็บ! ทั้งเจ็บกล้ามเนื้อ เจ็บท้องน้อย และเจ็บตรงน้องสาวลามไปยังก้น ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีไข้ปวดหัวจะลุกจากที่นอนก็ไม่มีแรง
"พวกบ้า ชาตินี้อย่าได้เจอกันอีกเลย"
ฉันบ่นออกมาดัง ๆ โดยที่ตัวเองยังไม่ได้ลืมตามองว่าตอนนี้บนเตียง มีใครบางคนกำลังจ้องมองฉันอยู่
"จะตายแล้วเหรอ?"
เหี้ย!
"นี่พี่อยู่ตรงนี้ทำไมไม่บอกฉัน!"
"ฉันอยู่ของฉันมาตั้งนานแล้ว มีแต่เธอนั่นแหละจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน คนอื่นเขาทำงานกันไปจะครึ่งค่อนวันไม่รู้เรื่องเลยหรือไง"
"ฉันไม่สบาย!"
พูดจบฉันก็ลุกขึ้นมานั่ง แต่ไอ้อาการปวดหัวปวดเมื่อยตัวนี่มันน่ารำคาญจริง ๆ กว่าฉันจะประคองตัวเองเข้ามาในห้องน้ำได้ก็เสียเวลาไปตั้งยี่สิบนาที
เข้ามาฉันก็ต้องตกใจกับสภาพร่างกายที่ถูกปู้ยี่ปู้ยำมาหยก ๆ ทั้งรอยแดง ทั้งรอยช้ำ สภาพแบบนี้ฉันจะกลับเข้าบ้านได้ยังไง สงสัยคงต้องหนีไปอยู่คอนโดมาเบลชั่วคราวก่อน
หลังจากอา
