น้ำค้างพาเสือเดินลงจากไร่ชาไปยังอาคารไม้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่เชิงเนิน ควันจางๆ ลอยออกมาจากปล่องด้านบน กลิ่นชาอุ่น ๆ ลอยมากระทบปลายจมูกตั้งแต่ยังไม่ทันก้าวเข้าไปใกล้ ประตูโรงงานเปิดออก เผยให้เห็นพื้นที่ภายในที่สะอาดเป็นระเบียบ แตกต่างจากภาพโรงงานในจินตนาการของเสือโดยสิ้นเชิง ก่อนเข้าไปด้านใน ทั้งคู่หยุดที่ห้องเปลี่ยนชุด เจ้าหน้าที่ส่งชุดปลอดเชื้อสีอ่อน หมวกคลุมผม และรองเท้าหุ้มให้ เสือมองชุดในมืออย่างสนใจ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ขณะสวมใส่
“เหมือนฉันกำลังจะเข้าแล็บวิจัยเลยนะ” เขาพูดพลางจัดหมวกให้เข้าที่
“ก็เกือบๆ นั่นแหละค่ะ ความสะอาดสำคัญมาก ชาของเราส่งออกต่างประเทศ” น้ำค้างตอบขณะรูดซิปชุดปลอดเชื้อของตัวเอง มือคล่องแคล่วราวกับทำมานับครั้งไม่ถ้วน เมื่อก้าวเข้าสู่โซนการผลิต เสียงเครื่องจักรทำงานเบาๆ ดังสม่ำเสมอ ใบชาสดจากไร่ถูกลำเลียงเข้ามาเรียงบนถาดตะแกรงยาว กลิ่นชาเขียวสดผสมกับไออุ่นของอากาศภายใน
