เขาก้าวเดินออกมาจากเรือนนอน แสงเช้ายามสายส่องลอดผ่านช่องหน้าต่างไม้ลงมากระทบพื้นเรือน โถงกลางบ้านอบอวลด้วยกลิ่นอาหารหอมกรุ่น ชวนให้ท้องร้องเบาๆ เมื่อสายตาเขาเหลือบไปเห็นเธอกำลังยืนอยู่ใกล้โต๊ะอาหาร
เธอสวมเสื้อม่อฮ่อมสีขาว ป้ายกระดุมจีนเรียงตัวอย่างประณีต ลวดลายปักมือดอกพิกุลสไตล์ล้านนาประดับอยู่บนเนื้อผ้าอย่างอ่อนช้อย เข้าคู่กับผ้าถุงสีขาวลายดอกพิกุลเช่นเดียวกัน มีเข็มขัดเงินคาดเอวไว้กันหลุด เสริมให้รูปร่างบอบบางดูงดงามเรียบง่ายแบบหญิงเหนือแท้ๆ
เส้นผมของเธอปล่อยตรงยาวสลวยลงมาถึงกลางหลัง ดูเป็นธรรมชาติ ใบหน้าแต่งเพียงบางเบา มีเพียงครีมกันแดดและลิปสติกสีนู้ดชมพูอ่อน ๆ แต่กลับยิ่งขับให้ดวงหน้าดูสดใส อ่อนหวานอย่างไม่ต้องพยายาม
เธอยกถาดใส่ขนมจีนน้ำเงี้ยวน่องไก่เดินมาวางตรงหน้าของเขาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะวางชามของตนเองลงตรงหน้าที่นั่งบนเก้าอี้อีกฝั่งหนึ่ง เขานั่งลงตาม ปล่อยให้สายตาหยุดอยู่ที่
