Chapter : 7
มิลินกัดริมฝีปากแน่น พยายามตั้งสติและรวบรวมความกล้า เธอขยับตัวแรงขึ้นตามคำท้าทายนั้น แต่ยิ่งทำก็ยิ่งรู้สึกถึงความจุกเสียดที่ทวีความเข้มข้น
“แบบนี้เหรอ? อึ๊ก...อร๊า~!” เสียงครางกระเส่าของเธอสะท้อนอยู่ในห้องแคบ ๆ ดวงตาของเธอเริ่มพร่ามัวจากน้ำตาที่คลอเบ้า ความอิ่มเอมและความทรมานผสมผสานกันจนเธอไม่อาจหยุดยั้งตัวเองได้
‘ถึงมันจะทรมาน...แต่มันก็โคตรจะรู้สึกดีเลย...นี่เราพึ่งจะขย่มเองนะ...แต่ชักจะติดใจค*ยเขาแล้วสิ...ทั้งใหญ่ทั้งยาว..แถมเจ้าตัวยังเป็นหนุ่มแว่นสุดหล่ออีกต่างหาก...อา...รู้สึกภูมิใจจริง ๆ ที่ได้มีอะไรครั้งแรกกับคนอย่างไอ้อั้น...’
มิลินคิดในใจพลางกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงครางที่พร้อมจะเล็ดรอดออกมาตลอดเวลา ความร้อนวูบวาบในท้องน้อยเหมือนคลื่นไฟฟ้าที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง
น้ำตาที่คลออยู่ในดวงตาค่อย ๆ เอ่อออกมาช้า ๆ ไม่ใช่เพราะความเจ็บปวด แต่เป็นเพราะความรู้สึกบางอย่างที่
