Chapter : 10
“งั้นเหรอ...?” เธอย้ำด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก ราวกับน้อมรับคำท้าทายที่อีกฝ่ายมอบให้ ทว่าเสียงนั้นก็ยังเจือไปด้วยความสั่นเทาอยู่ดี จากร่างกายที่ถูกเขย่าโดยคนสามคน ขณะนั้นเอง ไรอันก็ยื่นท่อนเนื้อออกมาท้าทายเธอโดยไม่มีคำพูดใด
อย่างไรก็ตาม มิลินไม่รีรอเลยแม้แต่วินาทีเดียว ปลายลิ้นสีชมพูแตะสัมผัสที่หัวปลีของเขา ก่อนที่เธอจะอ้าปากรับท่อนเนื้อนี้เข้าไปในโพรงปากที่ชื้นแฉะและอบอุ่น ราวกับเชิญชวนให้หลงใหล เธอกัดเบา ๆ จากนั้นก็ดูดดื่มมันอย่างเร่าร้อนจนเสียงน้ำลายหยาดเยิ้มสะท้อนอยู่ภายในใจของทั้งสามหนุ่ม
‘การอมค*ยที่ผ่าน**มามันได้รสชาติอีกแบบเลย...แต่ก็ไม่แย่เพราะ**ที่ค*ยแท่งนี้เข้าไปก็**เราเอง...’
เมื่อถอนริมฝีปากออกมา น้ำลายหยดย้อยเป็นเส้นสาย เธอปรายสายตาไปที่ไรอันพร้อมเอ่ยด้วยเสียงที่แหบพร่า “ก็ได้...กูยอมรับชอบพวกมึง...ชอบในแบบที่ไม่ใช่แค่เพื่อน....” แม้สติจะเลอะเลือน แต่เธอก็พยายามตอ
