“ธาวิน”

หลังจากที่มีนาลงจากรถของธาดา เธอก็เดินเร็ว ๆ เข้าไปในคอนโดทันที ฝีเท้าของเธอเร่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว ราวกับต้องการหนีความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวอยู่ในใจ ไม่นานนักเธอก็มาถึงห้องของตัวเอง ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป มีนาก็ถอดรองเท้าอย่างลวก ๆ ก่อนจะเดินตรงไปทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟากลางห้องอย่างหมดแรง ร่างเล็กเอนพิงพนักโซฟา ดวงตาของเธอมองเหม่อไปข้างหน้า เธอรับรู้ได้ทันทีว่าความรู้สึกในอกตอนนี้มันไม่ค่อยดีนัก มันเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังจุกอยู่ในใจ ทั้งอึดอัด ทั้งหงุดหงิด ทั้งไม่พอใจ แต่ในขณะเดียวกัน…เธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองมีสิทธิ์จะรู้สึกแบบนั้นหรือเปล่า เพราะความจริงแล้ว เธอก็เป็นเพียงแค่หนึ่งใน “เด็กสต๊อก” ของเขาเท่านั้น ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากข้อตกลงง่าย ๆ ระหว่างคนสองคน ไม่มีสถานะ ไม่มีคำสัญญา และไม่มีสิทธิ์ที่จะไปหึงหวงอะไรทั้งนั้น มีนาหลับตาลงช้า ๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา ๆ ราวกับกำลัง