“ฝึกงานที่ไหน”

มีนารีบเดินออกจากห้องแล็บ ก่อนจะกดลิฟต์ลงมาชั้นล่างทันที ประตูลิฟต์เปิดออกสู่ลานด้านข้างตึกที่ค่อนข้างเงียบในช่วงเวลานี้ นักศึกษาส่วนใหญ่กลับกันไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงแสงไฟถนนสีส้มสลัว ๆ กับลมเย็นยามค่ำ เธอหยุดยืนตรงทางเดิน มองซ้ายมองขวาเล็กน้อยอย่างระวังตัว หัวใจเต้นแรงโดยไม่รู้ตัว และแล้วสายตาก็ไปสะดุดกับรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ข้างตึก คันคุ้นตา กระจกติดฟิล์มเข้ม ตัวรถสีดำสะท้อนแสงไฟเป็นเงาวาว แม้จะมองเห็นไม่ชัด แต่เธอก็จำได้ทันที รถของเขา เหมือนรู้ว่าเธอมาถึง ไฟหน้ารถกะพริบหนึ่งครั้งเบา ๆ มีนากลืนน้ำลาย ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ทีละก้าว พยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติที่สุด เมื่อเธอเดินถึงข้างรถ ประตูฝั่งข้างคนขับก็ถูกปลดล็อกทันที คลิก! เธอสูดลมหายใจลึกหนึ่งครั้ง ก่อนจะเปิดประตูแล้วก้าวขึ้นไปนั่งข้างคนขับอย่างรวดเร็ว ทันทีที่ประตูปิด เสียงโลกภายนอกก็ถูกตัดออก เหลือเพียงความเงียบในรถและกลิ