จบบริบูรณ์

คอนโด… เวลาตีสาม ห้องทั้งห้องเงียบสนิท มีเพียงแสงสลัวจากด้านนอกที่ลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาเบา ๆ ทั้งมีนาและธาดาหลับไปตั้งนานแล้ว แต่จู่ ๆ มีนาก็ลืมตาตื่นขึ้นมาเองแบบไม่มีสาเหตุ ความง่วงยังคงมีอยู่…แต่ความรู้สึกที่ชัดกว่าคือ “ความหิว” และไม่ใช่แค่หิวธรรมดา เธออยากกิน “มะม่วง” ขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล มีนาค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นนั่ง มือยกขึ้นลูบหน้าเบา ๆ ก่อนจะหันไปมองคนข้าง ๆ ธาดายังคงนอนหลับสนิท สีหน้าสงบ ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เธอกัดริมฝีปากเบา ๆ “ทำไงดี…” ในหัวเริ่มคิดวนไปมาไม่หยุด อยากกินมาก…จนแทบจะร้องไห้ แต่ก็ไม่อยากปลุกเขา ทั้งเกรงใจ…ทั้งลังเล “จะปลุกดีไหม…หรือไม่ปลุกดี” ความคิดพวกนี้ตีกันอยู่ในหัว จนเธอเริ่มรู้สึกอึดอัดขึ้นมา สุดท้าย… น้ำตาก็ค่อย ๆ ไหลออกมาเงียบ ๆ มีนานั่งกอดตัวเองอยู่บนเตียง สะอื้นเบา ๆ อย่างพยายามไม่ให้เสียงดัง หิวนะ… แต่ก็ไม่อยากกวนเขาเลย จนกระทั่งมีนารู้สึกถึ