“แฉะแล้วนะ💦”

“เข้ามาก่อนสิ” เสียงของธาดาเอ่ยเรียบ ๆ พลางขยับตัวเปิดช่องให้เธอเดินผ่านเข้าไป มีนายืนชั่งใจอยู่เกือบนาที สายตายังนิ่ง แม้หัวใจจะเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ แต่ดูเหมือนความอดทนของคนที่ยืนรอจะหมดลงก่อน เพราะมือใหญ่ของเขามาคว้าข้อมือเธอเบา ๆ แล้วดึงเข้ามาด้านในอย่างไม่รุนแรงนัก ก่อนที่ประตูจะถูกปิดลงสนิท แกร็ก… เสียงล็อกดังชัดในความเงียบ “คือ…ฉันแค่จะเอาของคืน” มีนาเอ่ยตรง ๆ พลางเงยหน้ามองเขาแบบไม่หลบสายตา ธาดามองตอบนิ่ง ๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นเล็กน้อย “หนู…แทนตัวเองว่าหนู” เขาพูดช้า ๆ “ผมเป็นอาจารย์ของคุณ” เขาก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าวอย่างไม่รีบร้อน มีนาถอยหลังตามโดยอัตโนมัติ “หนูมาเอาของคืนค่ะ” เธอแก้คำให้ทันที แม้น้ำเสียงจะติดประชดบางเบา ธาดาหยุดยืนตรงหน้า ระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ “ดี” เขาพูดเบา ๆ “แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย” สายตาคมไล่มองใบหน้าของเธอช้า ๆ ราวกับกำลังอ่านความคิ