ตอนที่ 34
บนเรือ NC20+
เรือกอนโดลาลำเพรียวสีดำขลับประดับลวดลายสีทองอร่าม ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากท่าเรือหลักเข้าสู่ตรอกซอกซอยที่เป็นคลองขนาดเล็กของนครเวนิส เสียงพายที่กระทบผิวน้ำดัง "จ๋อม... จ๋อม..." เป็นจังหวะเนิบนาบ สอดประสานกับเสียงเพลงพื้นเมืองที่แว่วมาจากที่ไกลๆ บรรยากาศรอบกายถูกโอบล้อมด้วยตึกแถวโบราณหลากสีสันที่มีร่องรอยของการสึกหรอตามกาลเวลา แต่นั่นกลับยิ่งเพิ่มมนต์เสน่ห์ให้เมืองแห่งสายน้ำแห่งนี้ดูโรแมนติกจนแทบหยุดหายใจ
ชลธารนั่งเอนกายอยู่บนเบาะกำมะหยี่นุ่มนวล เขาดูผ่อนคลายอย่างถึงที่สุดหลังจากที่เดินเที่ยวชมเมืองมาครึ่งค่อนวัน ลมพายเย็นๆ ที่พัดผ่านผิวน้ำปะทะใบหน้าบวกกับจังหวะการโยกคลอนของเรือที่สม่ำเสมอ ทำให้ชายหนุ่มรุ่นใหญ่ค่อยๆ ปิดเปลือกตาลงทีละน้อย จนในที่สุดเขาก็เข้าสู่ห้วงนิทราสั้นๆ ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนสงบ
วรรณานั่งอยู่ข้างๆ สามี เธอเฝ้ามองใบหน้าที่ดูสงบสุขของเขาด้วยความร
