วิฬาร์รีบดึงทิชชู่แผ่นหนามาบรรจงเช็ดทำความสะอาดลำค*ยของไต้ฝุ่นอย่างแผ่วเบา สายตาของเธอยังคงคลั่งไคล้ในความใหญ่โตที่เพิ่งจะถอนตัวออกมา ก่อนจะหันไปจัดการเช็ดคราบน้ำกามที่เปรอะเปื้อนตามง่ามขาของตัวเองอย่างรวดเร็ว
ไต้ฝุ่นไม่ได้พูดอะไร เขารูดซิปกางเกงแข่งขึ้น จัดแจงเสื้อผ้าให้เข้าที่ด้วยท่าทางเย็นชาและทรงพลัง ร่างสูงสง่าในชุดแข่งสีดำแดงดูน่าเกรงขามจนวิฬาร์ไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยขัดจังหวะ เธอรีบจัดชุดพริตตี้รัดรูปให้เข้าที่ แล้วรีบเดินนำไปเปิดประตูห้องพักคอยส่งเขาออกไปอย่างรู้งาน
"คุณไต้ฝุ่นจะแข่งอีกรอบมั้ยครับ?" พนักงานชายประจำสนามรีบปรี่เข้ามาถามด้วยท่าทางนอบน้อม
ไต้ฝุ่นปัดผมที่เปียกเหงื่อขึ้นเล็กน้อย แววตาดุดันยังคงมีกระแสความคลั่งที่ยังดับไม่มอดสนิท "อีกรอบก็ดี... "
"พี่ไต้ฝุ่น!"
เสียงแหลมอันคุ้นเคยดังแทรกขึ้นมา ธัญญ่าที่สภาพดูไม่ได้สะบัดตัวจากการเกาะกุมของการ์ดที่ยอมปล่อยเธอตามคำสั่งวิ่งหน
