บรรยากาศภายในบ้านพักครูเงียบเชียบ มีเพียงเสียงพัดลมที่หมุนวนช้าๆ ไอวี่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาเก่าตัวโปรด ในมือกุมแก้วนมร้อนที่เริ่มเย็นชืด
เธอพ่นลมหายใจออกมาอย่างอ่อนแรง ดวงตาหวานที่เคยสดใสกลับดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด
ร่างกายของเธอตอนนี้เหมือนจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทุกครั้งที่ขยับตัว ความเจ็บแปลบที่กึ่งกลางกายย้ำเตือนถึงบทเพลงสวาทอันดุดันที่เพิ่งผ่านพ้นไป
"อึก..." ไอวี่ซี้ดปากเบาๆ เมื่อความรู้สึก บวมช้ำที่ร่องหี เสียดสีกับกางเกงผ้าเนื้อบาง สะโพกของเธอปวดร้าวไปหมดจากการรองรับแรงกระแทกอันมหาศาลของยอร์ช
ตลอดทั้งทริปพูลวิลล่าและบนเรือกลางทะเล ยอร์ชไม่เคยออมแรง เขาเย็ดเธออย่างเมามันเหมือนคนหิวโหย กระแทกกระทั้นซ้ำๆ จนเธอแทบขาดใจตายคาอกเขา
แต่ในขณะที่ร่างกายปรนเปรออยู่กับยอร์ช... หัวใจของเธอกลับพะวงถึงใครอีกคน
เธอนึกถึงใบหน้าคมเข้มของ ดิน ภารโรงหนุ่มที่เคยทำหน้าที่ "เจ้าของ" ร่างกายเธอมาก่อนหน้
