ดินกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นยอร์ชเริ่มหัวเสีย เขาไม่ได้ถอยหนีตามคำสั่ง แต่กลับขยับเข้าไปใกล้ไอวี่มากขึ้นอีกหนึ่งก้าว ดินโน้มตัวลงก้มเก็บเศษขยะที่กระจายอยู่แทบเท้าของครูสาวอย่างเชื่องช้า
ในจังหวะที่มือหนาเอื้อมไปเก็บเปลือกลูกอมใกล้กับข้อเท้าของไอวี่ เขาก็จงใจใช้นิ้วกรีดลากผ่านผิวเนื้ออ่อนบริเวณข้อเท้าและน่องขาของเธออย่างเชื่องช้าและหนักแน่น สัมผัสหยาบกร้านของนิ้วภารโรงทำให้ไอวี่สะดุ้งสุดตัวจนเกือบเสียหลัก ความร้อนจากปลายนิ้วนั้นย้ำเตือนถึงบทเรียนสวาทที่เขาเพิ่งมอบให้เธอเมื่อคืน
ยอร์ชที่ยืนจ้องอยู่ตาแทบถลน เขาเห็นเต็มสองตาว่ามือของภารโรงคนนี้ล่วงเกินครูสาวของเขาอย่างไร
"เฮ้ย! มึงทำอะไรวะ!" ยอร์ชตวาดลั่นพลางก้าวเข้ามาผลักไหล่ดินอย่างแรงจนดินเซไปข้างหลังเล็กน้อย "มือมึงสกปรก อย่ามาแตะต้องตัวครูไอวี่!"
ดินเงยหน้าขึ้นมา สายตาที่มองยอร์ชไม่ใช่สายตาของคนกลัวความผิด แต่เป็นสายตาที่ท้าทายและเยาะ
