ยอร์ชโน้มตัวเข้าไปใกล้ไอวี่อีกครั้ง เขายังไม่สอดใส่ แต่เขาดันร่างของเธอให้เอนพิงไปกับประตูรถ ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้กับใบหูของเธอ กระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูด
"รู้สึกดีไหมครับ ครูไอวี่"
ไอวี่พยักหน้าเบาๆ ไม่มีแรงแม้แต่จะพูด ความสุขสมที่เขาให้นั้นท่วมท้นจนเธอรู้สึกหมดสิ้นเรี่ยวแรง
"นี่เป็นแค่ของเรียกน้ำย่อยเท่านั้นนะครับ" ยอร์ช กล่าว มือของเขายังคงลูบไล้ไปตามต้นขาเนียนของเธอ "ผมเตรียมรีสอร์ทส่วนตัวที่เงียบสงบไว้ให้เราแล้ว ที่นั่น... ผมจะทำให้คุณรู้สึกดีกว่านี้อีกหลายเท่า"
เขาจับใบหน้าของเธอให้เงยขึ้นมาสบตา ดวงตาของเขาลุกวาวด้วยความปรารถนาที่ไม่ลดลง
"คุณรู้ไหมว่าทำไมผมถึงทำแบบนี้" ยอร์ชถามก่อนจะตอบด้วยตัวเองทันที "เพราะผมไม่ชอบให้ใครขัดคำสั่ง การเป็นคนของผมมีรางวัลที่ดีกว่าการเป็นลูกน้องธรรมดาๆ เยอะ และผมจะให้สิ่งนั้นกับคุณ"
ไอวี่ รู้สึกถึงความเสี่ยงที่แท้จริงของการเป็น
