"มึงนั่นแหละตัวเริ่มเรื่องเลยไอ้ดิน" ยอร์ชพูดย้ำพลางจิบน้ำเปล่าจากขวดพลาสติก สายตาคมจ้องมองคู่แข่งด้วยความเหยียดหยาม "ถ้ามึงไม่เอาแผนธุรกิจสกปรกๆ มาใช้ ปลอมตัวเป็นภารโรงกระจอกๆ เข้ามาในโรงเรียนกู ป่านนี้ไอวี่เขาก็คงอยู่อย่างสงบ เป็นครูที่รักของเด็กๆ ภายใต้การดูแลของกูไปแล้ว"
"หึ! ดูแลแบบไหนล่ะ?" ไต้ฝุ่นแค่นหัวเราะ พิงพนักเก้าอี้แคมปิ้งด้วยท่าทางยียวน "ดูแลแบบที่ทำให้เขาต้องร้องไห้หนีมาอยู่ที่ซอยแคบๆ แบบนี้เหรอ? อย่ามาทำทรงพระเอกหน่อยเลยยอร์ช มึงมันก็เสือหิวพอๆ กับกูนั่นแหละ"
"อย่างน้อยกูก็ไม่ได้เข้าไปเพื่อจะรื้อโรงเรียนที่เขาทำงานอยู่ทิ้งเพื่อทำคอนโดหรูเหมือนมึงก็แล้วกัน!" ยอร์ชตบโต๊ะสนามเสียงดังจนแฟ้มเอกสารกระเด็น "ที่ดินรอบโรงเรียนนั่น ถ้ากูได้ครอบครอง กูจะขยายโรงเรียนให้มันดีขึ้น เพื่อที่ไอวี่จะได้กลับไปทำงานในที่ที่เขาภูมิใจ... ไม่ใช่เอาไปทุบทิ้งเพื่อแลกกับเศษเงินหมื่นล้านของมึง"
"ม
