ยอร์ชเมินเฉยต่อท่าทางของดิน แล้วหันไปหาครูสาวด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นนุ่มนวล "พักผ่อนนะครับครูไอวี่ คืนนี้จะมีปาร์ตี้ เดี๋ยวผมเดินมารับนะครับ"
"เอ่ออ…ค่ะ" ไอวี่ตอบรับอย่างเสียไม่ได้ เธอรู้สึกถึงรังสีความร้อนแรงที่แผ่ออกมาจากตัวดินที่ยืนอยู่ข้างหลัง
"อ้อ... แล้วอย่าลืมยกกระเป๋าของฉันมาให้ที่บ้านด้วย" ยอร์ชหันมาสั่งดินด้วยน้ำเสียงออกคำสั่งเหมือนเจ้านายสั่งขี้ข้า ก่อนจะเดินไปที่หน้าบ้านตัวเองซึ่งห่างไปเพียงไม่กี่ก้าวอย่างสง่างาม
"ใกล้แค่นี้... ทำไมไม่ยกไปเอง!" ดินย้อนถามเสียงดังอย่างไม่เกรงใจ
ยอร์ชหยุดชะงักฝีเท้า เขาหันกลับมามองดินด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่น่าหมั่นไส้ที่สุด "ถ้าฉันจะต้องยกไปเอง... ฉันยกเอาเข้าไปไว้ในบ้านครูไอวี่ดีกว่าไหม?"
"ไอ้หมอนี่!" ดินกัดฟันกรอด มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโป่ง แววตาของเขาเหมือนเสือที่พร้อมจะกระโจนเข้าขย้ำคอคู่ต่อสู้
"พี่ดิน…คะ ยกไปเถอะค่ะ" ไอวี่รี
