“แล้วโรงเรียนที่คุณวัชร์เลือกมา…” เธอหันไปถามวัชระอย่างสุภาพ “เน้นกิจกรรมแบบไหนเป็นพิเศษหรือคะ”
วัชระยิ้มกว้างทันทีที่ถูกเรียกชื่อเล่น
“โรงเรียนที่เน้นภาษาอังกฤษกับกิจกรรมเยอะๆ น่ะครับ แล้วก็มีหลายที่ที่รับเด็กเข้าเรียนตั้งแต่อนุบาลโดยไม่ซีเรียสเรื่องพื้นฐานมาก เพราะคุณหนูยังไม่เคยเข้าอนุบาลแบบเป็นทางการ ผมเลยเลือกพวกที่ครูมีชื่อเสียงว่าใจดีกับเด็กเป็นพิเศษ”
มะลิฟังแล้วเผลอเอียงคอน้อยๆ “ครูใจดี…จะดุมะลิมั้ยคะ”
คมสันที่ยืนเงียบอยู่ข้างหลังมาจนถึงตอนนี้หลุดยิ้มมุมปากบางๆ โดยไม่รู้ตัว “ถ้ามีครูคนไหนกล้าดุคุณหนูแรงเกินไป ผมว่าเฮียคงไม่ปล่อยไว้แน่ครับ”
คำพูดเรียบๆ แต่มีความจริงจังซ่อนอยู่ ทำให้ลัลน์ลลิตมองสามีกับคนสนิทของเขาสลับกันแล้วก็อดถอนหายใจเบาๆ ไม่ได้
“อย่าตามใจไปทุกเรื่องสิคะ เดี๋ยวมะลิติดนิสัยไม่ดี” เธอเอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงความอ่อนโยนในสายตาที่หันไปมองเด็กหญิงตัวน้อย
“ลูกเราต้อ
