“สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านนะครับ ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้มาเป็นพิธีกรในงานแต่งงานแห่งปีของบุคคลสำคัญสองท่านที่ทุกคนคงจะรู้จักเป็นอย่างดี หลังจากช่วงเช้าได้มีพิธีแห่ขันหมากและรดน้ำสังข์แบบไทยไปแล้ว คืนนี้จึงเป็นงานฉลองมงคลสมรสของคู่บ่าวสาว ขอเสียงปรบมือให้กับคุณเมฆินทร์และคุณลัลน์ลลิตด้วยครับ” เสียงพิธีกรดังชัดเจน
เสียงดนตรีเปลี่ยนทำนองอีกครั้ง เป็นท่วงทำนองโรแมนติกละมุน เมฆินทร์ค่อยๆ หันมาหาเธอ
“พร้อมสำหรับภารกิจนี้หรือยังครับ”
ลัลน์ลลิตกะพริบตาปริบๆ “ภารกิจอะไรคะ”
“ภารกิจเปิดตัวในฐานะภรรยาของผมไง ให้เกียรติเต้นรำกับผมสักเพลงนะครับ” เขาว่าพร้อมขยับเข้าใกล้หนึ่งก้าว
เมื่อดนตรีเริ่มต้น เขาจับมือเธออย่างมั่นคง วางมืออีกข้างบนเอวบางเบาๆ แล้วค่อยๆ พาเธอก้าวเท้าตามจังหวะเพลงไปอย่างนุ่มนวลบนพื้นที่เวทีที่ถูกจัดไว้เป็นฟลอร์เต้นรำขนาดย่อม
ในตอนแรกเธอเกร็งจนกลัวว่าจะเหยียบชายกระ
