“เพิ่งกลับจากอเมริกาได้ไม่กี่เดือนนี่แหละ” พงศ์วิชญ์ ตอบยิ้มๆ เสียงของเขานุ่มอบอุ่นเหมือนเมื่อก่อนเสมอ และแม้ว่าเขาจะเกิดก่อนเธอไม่กี่เดือน แต่เธอก็เต็มใจเรียกเขาว่าพี่เพราะบุคลิกที่พร้อมจะปกป้องคนอื่นอยู่ตลอด ทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่าเขาคือพี่ชายจริงๆ
“ตอนนี้พ่อให้มาช่วยดูงานที่ Black Knight แทนแล้วด้วย”
“อ๋อ...” เธอพยักหน้าเบาๆ ชื่อไนต์คลับนั้นทำให้เธอจำได้ดี เพราะมันคือหนึ่งในธุรกิจหรูของ พิษณุ เพื่อนสนิทของบิดาเธอ และเป็นที่รู้กันดีว่า Black Knight ไม่ได้เปิดให้ใครเข้าไปข้องเกี่ยวได้ง่ายนัก
พงศ์วิชญ์ในวัยยี่สิบห้าดูโตขึ้นมากจากเด็กชายผู้เงียบขรึมและพูดน้อย เขายังคงมีรอยยิ้มอบอุ่นแบบเดิม แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความมั่นใจของผู้ชายที่ผ่านโลกมาพอสมควร
“พ่อฝากทักทายพ่อจักรกับป้าลูกหว้าด้วยนะครับ ท่านยังสบายดีเหมือนเดิมรึเปล่า”
“เหมือนเดิมค่ะ พ่อยังมาทำงานทุกวัน ส่วนแม่ก็ยังชอบไปวัดเหมือนเ
