เช้าวันเสาร์ไรวินท์พาชลิดาและธีน่าไปหาคุณยายของเขาที่ม่อนแจ่ม หนูน้อยกลายเป็นขวัญใจของทุกคนที่นั่น
"หนูไหม มาหายายลูก พาธีน่ามาด้วย" หญิงชรากวักมือเรียก ชลิดาพาบุตรสาวคลานเข่าเข้าไปหาท่าน
"ขอมือให้ทวดหน่อยลูก" ท่านเรียก ธีน่ายื่นแขนป้อมๆ ส่งให้ ท่านสวมกำไลทองวงน่ารักให้กับเด็กหญิงธิชา พร้อมกับบอกว่า นี่เป็นกำไลทองของเก่านะลูก ยายเก็บไว้นานแล้ว รอรับขวัญลูกคนโตของพ่อวินท์ ยังคิดอยู่ว่าจะได้ใช้รึเปล่า" ท่านหัวเราะอย่างมีความสุข ชลิดายกมือไหว้ขอบคุณท่าน หันไปบอกลูก "ธุคุณทวดสิคะธีน่า" เด็กน้อยทำตามอย่างว่าง่าย
"ทวดขออุ้มสักทีลูก" ธีน่าเดินไปหาท่านอย่างว่าง่าย หญิงชราอุ้มเด็กหญิงขึ้นมาบนตัก "ชอบบ้านทวดไหมลูก มีของเล่นเยอะแยะเลย" ธีน่าพยักหน้า "ชอบค่ะคุณทวด"
"อีกหน่อยบ้านทวดก็ต้องเป็นของหนูนะ ทูนหัวของทวด ชื่นใจจัง" ก่อนที่ท่านจะปล่อยเด็กหญิงลงตามเดิม
"หนูไหม
