เช้าวันรุ่งขึ้น ชลิดาตกใจตื่นเมื่อได้ยินเสียงอาเจียนในห้องน้ำ
"พี่วินท์เป็นอะไรคะ" เธอลูบหลังเขา
"ไม่เป็นอะไรหรอกจ้ะ สงสัยเมื่อคืนไม่ได้กินอะไรท้องว่าง" เขาล้างปาก ล้างหน้าล้างตาก่อนจะหันมาหาชลิดา
"ไหมง่วงรึเปล่า นอนต่อได้นะคะ" ไรวินท์พาเธอกลับมานอนที่เตียง ชลิดาสอดมือเข้ากอดเขาแน่น
"นอนด้วยกันเถอะค่ะ" เธอพูดอู้อี้กับอกเขา ไรวินท์ยิ้มทิ้งตัวลงนอนตามแรงดึงของเธอ
"ชวนพี่แบบนี้ เดี๋ยวจะไม่ได้นอนนะคะคนสวย"
ชลิดาคล้องแขนกอดคอไรวินท์ ดึงเขาลงมาหาจูบมุมปากเขาเร็วๆ แล้วถอนริมฝีปากออก แต่ไรวินท์ไม่ยอมให้เธอถอยหนี ทั้งสองจมอยู่ในวังวนแห่งความรักจนไม่สนใจอย่างอื่น
##########
อีกหนึ่งชม.ต่อมา ไรวินท์ลูบแผ่นหลังชื้นเหงื่อของภรรยา จนเธอหายใจเป็นปกติจึงเอ่ยถามว่า
"ช่วงนี้ไหมมีประจำเดือนไหมคะ"
ชลิดาใจหายวาบ เธอไม่ได้นึกถึงประจำเดือนเลย มันขาดหายไปสองเดือนได้แล้วมั้ง ไรวิน
