ใช้เวลาเพียง 10 นาทีก็ถึงบ้านของเธอกับลูก เมื่อชลิดามาถึงประตูรั้ว กลอย แม่บ้านและพี่เลี้ยงเด็กในคนเดียวกัน รีบออกมาเปิดประตูให้เธอ เมื่อเธอจอดรถแล้ว จึงพูดว่า
"ถึงฉันไล่ คุณก็จะไม่ไปใช่ไหม" เธอถามตรงๆ
"ใช่ พี่หาไหมมาสามปีกว่าจะสี่ปี ไหมน่าจะรู้ว่าพี่เป็นคนยังไง" เขาก็พูดตรงๆ เช่นกัน
"ลูกหลับแล้ว ไหมเปิดประตูรถฝั่งพี่ให้หน่อย พี่จะเอาลูกเข้าบ้าน" เขาสั่ง
ชลิดาอดทนนับหนึ่งถึงสิบ ก่อนจะเดินอ้อมมาเปิดประตูรถให้เขา
"ห้องลูกอยู่ไหน ไหมนำไปสิครับ" เขาหันมาบอกเธอ
"ไม่ต้องหรอกค่ะ วางธีน่าที่โซฟาห้องนั่งเล่นก็พอ"
"ตอนนั้นพี่ก็นอนโซฟานะ ที่ห้องไหม" เขาพูดลอยๆ
เธอเดินนำเขาเข้าไปในตัวบ้าน ไรวินท์อุ้มลูกสาวเดินตามไปก่อนจะวางสาวน้อยลงที่โซฟา ธีน่าหลับสนิทเพราะเล่นมาทั้งวัน ไรวินท์ใช้มือจับปอยผมหยักศกของลูกสาวเกลี่ยให้พ้นดวงหน้าที่น่ารักราวตุ๊กตา
"ลูกเรียนที่ไหน" เขาถาม
