ร้านอาหารริมชายหาดที่ประดับด้วยเสาไม้และผ้าสีขาวพลิ้วไหวพันตามเสา โต๊ะทุกตัวมีแก้วเทียนวางไว้หลายจุดให้แสงสีเหลืองนวลสว่างไสวไปทั่วบริเวณ ให้บรรยากาศโรแมนติกจนร้านอาหารของโรงแรมเธอโด่งดังไปทั่วมีการจองโต๊ะจนเต็มแทบตลอดทั้งปี
ดวงตาคมกริบของสุทธิรักษ์มองสาวสวยในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวกระโปรงยาวกรอมเท้า แหวกเว้าลึกโชว์แผ่นหลังบอบบางขาวเนียนละเอียดที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขาตาไม่กะพริบ
อาหารทะเลสดใหม่เต็มโต๊ะและเครื่องดื่มดีกรีแรงตรงหน้า ไม่ได้ดึงดูดสายตาเขาเท่ากับเธอเลยแม้แต่น้อย
“กินสิคะ จะมองอะไรหนักหนา รู้หรอก..ว่าสวย ไม่ต้องชมนะ ไม่เคลิ้มหรอกค่ะ ชินแล้ว”
ใบหน้าสวยๆ เชิดขึ้นเล็กน้อย ทำให้เขาแทบหลุดขำพรืด มันก็จริงอย่างที่แม่เจ้าประคุณบอกจริงๆ นั่นแหละ ว่าเธอสวย..สวยมาก ดูหวานแต่เซ็กซี่เย้ายวน และเธอก็คงชินกับคำชมของหนุ่มๆ ที่เทียวมาตามขายขนมจีบเธอแล้วเช่นกัน
“ไม่ชมไม่ได้หรอกครับ เพราะคุณส
