เวลาที่เขารอคอยก็มาถึง สุทธิรักษ์ผุดลุกขึ้นยืนยิ้มอย่างยินดีเมื่อประตูลิฟต์สำหรับผู้บริหารเปิดออก แต่ก็ต้องชะงักกึกอยู่กับที่พร้อมทั้งหุบยิ้มอย่างยินดีนั้นเมื่อภรรยาของเขาเดินจับมือออกมาจากลิฟต์กับผู้ชายที่เป็นรักแรกของเธอ
“หยา..”
เขาเดินไปดักหน้าหนุ่มสาวคู่นั้น ท่ามกลางสายตาของพนักงานนับสิบ ก้มหน้ามองมือของทั้งคู่ที่จับกันแน่นอย่างไม่เกรงใจสามีอย่างเขาสักนิด
“หลีกไป ฉันหิว จะออกไปกินข้าวกับพิท”
“จะออกไปกินข้าวหรือจะออกไปกินมันกันแน่ มันแต่งงานแล้วนะ คุณอยากจะถูกตราหน้าว่าเป็นชู้เหรอ”
“คุณคงไม่รู้ว่าผมหย่าขาดกับภรรยาแล้ว ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก เพราะฉะนั้น ตอนนี้ผมโสด”
เขาโกหกคำโต แน่นอนว่าใบขอหย่าใบนั้นที่ภรรยาของเขาเซ็นชื่อลงไปตั้งแต่เมื่อเดือนที่แล้ว เขายังไม่ยอมจรดปลายปากกาลงไปเสียที และก็ไม่มีวันยอมส่งให้ทนายดำเนินการต่อด้วย
“อ๋อ งั้นก็เป็นคุณสินะ ที่กำลังเป็นชู้กับเมียของผม
