“ที่รัก คุณเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง ปีนบ้านฉันขึ้นมาเหรอ ฉันจะแจ้งตำรวจ”
ทันทีที่อารมณ์พิศวาสหมดไป มือเล็กก็ทุบตีเขาไม่ยั้ง แม้จะไม่เจ็บมากแต่ก็ทำเอาแสบๆ คันๆ เหมือนกัน จึงรวบข้อมือทั้งสองข้างขึ้นมาตรึงไว้กับที่นอน
“ผมไม่ได้ปีนบ้านหยาขึ้นมานะ ผมเดินขึ้นมาทางบันไดนี่แหละ”
“นี่คุณงัดบ้าน งัดห้องนอนฉันเหรอ”
“ไม่ได้งัด ผมมีกุญแจ”
เขาบุ้ยปากไปที่โต๊ะข้างเตียงทำให้เธอมองตาม ก็เห็นลูกกุญแจสำรองของห้องเธอวางอยู่บนนั้น
“คุณเอากุญแจดอกนี้มาจากไหน”
“พ่อหยาให้ผมมา”
“ไม่จริง คุณโกหก”
“ถ้าหยาไม่เชื่อ พรุ่งนี้เช้าก็ถามพ่อของหยาเอาเองนะครับ”
“พ่อฉันจะให้กุญแจกับคุณทำไม ก็เราหย่ากันแล้ว”
“แค่หยาเซ็นชื่อลงไปในใบขอหย่าเพียงคนเดียวไม่ถือว่าคำร้องขอหย่าร้างมันสมบูรณ์หรอกนะครับ”
“นี่คุณยังไม่ได้เซ็นอีกเหรอ ทนายฉันให้เอกสารคุณไปตั้งนานแล้วนี่ มัวทำอะไรอยู่ ทำไมไม่รีบเซ็นให้มันจบ”
“ผมไม่เซ็น ไม่มีวัน
