~หมวย~
นี่ก็ผ่านมาจะอาทิตย์นึงแล้วตั้งแต่วันที่เราไปผับกับเฮียวันนั้น ชีวิตของฉันเปลี่ยนไปจนแทบตั้งตัวไม่ติด ความรุนแรงและความเย็นชาที่เคยได้รับมันค่อยๆ เลือนหายไปจนเกือบหมด เราสองคนไม่ทะเลาะกันเลย เขาดีขึ้นมากไม่อารมณ์ร้อนเหมือนเมื่อก่อน
เดี๋ยวนี้เวลาเราไปเรียนเขาก็จะไปส่งเรา แต่ถ้าเลิกเรียนถ้าเขาว่างก็จะมารับ ถ้าไม่ว่างก็จะให้พี่เจมารับ เขาดูแลฉันดีจนบางครั้งฉันก็เผลอไผลไปกับสัมผัสเหล่านั้น บางทีวันไหนเราว่างไม่มีเรียนไม่ได้ทำอะไร เขาก็จะพาเราไปที่บริษัทด้วย ฟังดูเหมือนคู่รักกันเลยนะ... แต่ไม่เลย
ฉันเตือนตัวเองเสมอในกระจกทุกเช้า ก็เป็นได้แค่เด็กเขาแหละ สถานะที่ไม่มีชื่อเรียกแต่มันผูกมัดฉันไว้ด้วยคำว่า 'ชอบ' ที่เขาเคยหลุดปากออกมาตอนเมา
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เรามาบริษัทกับเขา ฉันเริ่มคุ้นเคยกับพนักงานที่นี่ที่พากันก้มหัวทักทายฉันอย่างนอบน้อม ตอนนี้เขาไปประชุมอยู่ เราเลยนั่งเล่นรอเขาอยู่
