EP.3 คลาส

คลาส สวัสดีครับ ผม คลาส หนึ่งในผู้กุมอำนาจเบื้องหลังอาณาจักรธุรกิจยักษ์ใหญ่ ทั้งโรงแรม อสังหาริมทรัพย์ และผับบาร์หลายแห่ง ทั้งในไทยและต่างประเทศ อายุ 25 ปี เป็นช่วงที่อำนาจและอิทธิพลของผมพุ่งสูงสุด ไม่มีใครในแวดวงธุรกิจสีเทาและสีขาวกล้าปฏิเสธผม หรือแม้แต่สบตาผมตรง ๆ โดยไม่แสดงความเกรงกลัว วันนี้พวกผมมาที่ ผับ K เพื่อคุยเรื่องการลงทุนใหม่ในโครงการรีสอร์ตหรูบนเกาะส่วนตัว ซึ่งต้องใช้เงินลงทุนมหาศาล พวกผมเข้ามาอยู่ใน ห้อง VIP 6 ซึ่งเป็นห้องส่วนตัวที่ออกแบบมาเพื่อความเป็นส่วนตัวสูงสุด ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกพิเศษแบบ One-Way Mirror ที่ทำให้เรามองเห็นคนข้างนอกผับได้ชัดเจนทุกการเคลื่อนไหว แต่คนข้างนอกมองไม่เห็นเราข้างใน มันคือตำแหน่งที่สมบูรณ์แบบสำหรับการสังเกตการณ์ การวางแผน และการพักผ่อนอย่างมีชั้นเชิง พวกผมนั่งดื่มเหล้า วิสกี้หายาก กันอย่างออกรส โดยมีผู้หญิงที่เลือกสรรมาอย่างดีนั่งข้างกาย แต่ความจริงก็คือ พวกเธอไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นอะไรอีกแล้ว พวกเธองดงามสมบูรณ์แบบ แต่ปราศจากความท้าทาย พวกเธอเป็นเพียงสิ่งของที่รอการถูกใช้งาน ผมนั่งมองออกไปนอกกระจกอย่างเบื่อหน่าย ขณะที่เพื่อนสนิทของผมทั้งสี่คน—เจมส์ (เจ้าของผับ), กาย, ไค, และเสือ—กำลังถกเถียงเรื่องกำไรและกลยุทธ์การบริหารจัดการความเสี่ยงกันอย่างจริงจัง สมองของผมยังคงประมวลผลการสนทนาของพวกเขา แต่จิตใจของผมกำลังมองหาสิ่งใหม่ ๆ มากระตุ้นความรู้สึกที่ด้านชาไปแล้ว สักพัก สายตาของผมก็จับจ้องไปยังผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังเดินไปมาในผับ เด็กเสิร์ฟ เธอแตกต่างจากคนอื่น ๆ ในผับนี้อย่างสิ้นเชิง เธอเดินไปมาอย่างคล่องแคล่ว แต่ไม่ได้มีท่าทีพยายามอ่อยลูกค้าจนเกินไป เธอมีความเรียบร้อยบางอย่างที่ดึงดูดสายตาผมทันที เสื้อผ้าของเธอถึงแม้จะเป็นชุดพนักงานที่เน้นสัดส่วน แต่เธอก็สวมใส่มันอย่างระมัดระวัง ไม่แสดงออกถึงความเย้ายวนเลยแม้แต่น้อย ความรู้สึกของการ "อยากได้" ปะทุขึ้นมาในตัวผมอย่างฉับพลันและรุนแรง เธอน่ารักดี ใบหน้าของเธอดูใสซื่อมาก ผิวพรรณผ่องใสราวกับไม่เคยโดนแสงไฟสลัว ๆ ของผับเลย ตัดกับชุดพนักงานสีดำที่เธอสวมใส่ มันทำให้เธอดูโดดเด่นออกมาจากบรรยากาศมืดมัวของผับอย่างประหลาด ราวกับอัญมณีที่ไม่ได้ถูกเจียระไน ผมใช้สายตาสำรวจเธอทุกสัดส่วน และมั่นใจว่า ผมอยากได้ ความต้องการนี้เกิดขึ้นอย่างรุนแรงจนผมไม่คิดจะระงับมันไว้ ผมต้องการเธอมาอยู่ข้างกายผมเดี๋ยวนี้ และผมจะใช้อำนาจทุกอย่างที่ผมมีเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ผมต้องการ ผมยกมือเรียกการ์ดประจำห้องทันทีด้วยท่าทางที่นิ่งและเด็ดขาด คลาส: (เสียงเรียบเย็น แต่เต็มไปด้วยอำนาจสั่งการ) "การ์ด ให้ผู้หญิงคนนั้นมาเสิร์ฟห้องนี้ สั่งชุดเหล้าที่แพงที่สุดเพิ่มเข้าไป" การ์ด: (โค้งคำนับเล็กน้อย) "ครับ" เจมส์: (หันมามองผมด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์) "สนใจอ๋อว่ะ ไม่บ่อยนะที่เห็นมึงเลือกเด็กเสิร์ฟเองแบบนี้ ปกติเห็นแต่มึงเบื่อพวกนางแบบที่กูหามาให้ ผู้หญิงคนนี้ดูเด็กมากนะคลาส" คลาส: (จิบไวน์อย่างไม่ยี่หระ) "อืม ความสดใหม่มันน่าสนใจกว่าของเก่า ๆ เสมอ ไม่ต้องห่วงเรื่องอายุ จัดการให้เรียบร้อย กูต้องการความเงียบ" ผมตอบสั้น ๆ และจิบไวน์ในมือต่อ ผมไม่จำเป็นต้องอธิบายความต้องการของตัวเองให้ใครฟัง ความสนใจของผมคือคำตอบที่ชัดเจนที่สุด พวกผมก็ดำเนินบทสนทนาต่อกันไปเรื่อย ๆ เกี่ยวกับแผนการในต่างประเทศ แต่สมาธิของผมจดจ่ออยู่กับการรอคอยหญิงสาวคนนั้นเท่านั้น ผมรู้ดีว่าเธอจะต้องมา เพราะไม่มีใครกล้าปฏิเสธคำสั่งของผมในผับแห่งนี้ และไม่นานเกินรอ... หมวย: "ขออนุญาตค่า" เสียงของเธอดังแผ่วเบา เธอเดินเข้ามาพร้อมถาดเครื่องดื่ม ผมมองเธอไม่วางตาตั้งแต่ก้าวแรกที่เธอเข้ามาในห้อง เธอวางของลงบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง พยายามทำตัวให้เล็กลงที่สุด ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด เธอวางของลงเสร็จแล้วกำลังจะเดินออกไป แต่ ไอกาย ซึ่งเป็นผู้ชายที่รู้ใจผมที่สุดก็เรียกเธอไว้ กาย: (น้ำเสียงชวนคุย) "เดี๋ยวน้อง" หมวย: "ค่ะ" เธอหยุดนิ่งและหันมามองเขาอย่างระแวง กาย: "ชื่ออะไร" หมวย: "เอ่อออ ชื่อหมวยค่ะ" เธอตอบด้วยความลังเล กาย: "น่ารักดีนะ ใบหน้าดูใสซื่อมากเลย" หมวย: "ขอบคุณค่ะ" เธอตอบสั้น ๆ และกำลังจะหมุนตัวเดินออกไป กาย: (น้ำเสียงที่เปลี่ยนเป็นเชิงสั่งการมากขึ้น) "เดี๋ยวน้องอยู่ก่อนเผื่อพวกพี่จะสั่งอะไรอีก นั่ง ๆ นั่งด้วยกันนี่แหละ ให้มาดูแลพวกพี่ใกล้ ๆ" หมวย: "ค่ะ" เธอตอบรับอย่างจำยอม ผมรู้ว่าไอกายมันทำเพื่อผม เพราะมันเห็นผมมองเธอไม่หยุดตั้งแต่เธอเข้ามาแล้ว การที่เธอต้องมานั่งร่วมโต๊ะโดยไม่เต็มใจยิ่งทำให้ผมรู้สึกพึงพอใจ ความรู้สึกที่เหนือกว่านี้คือสิ่งที่ผมปรารถนา ผมมองเธอไม่กระพริบ เธอทำท่าทาง เกร็ง ๆ นั่งอยู่มุมโซฟา ก้มหน้ามองมือตัวเองอย่างไม่กล้าสบตาใคร ความบริสุทธิ์ของเธอคือเชื้อเพลิง ที่เติมไฟในตัวผมให้ลุกโชน ผมมั่นใจว่าเธอเป็นนักศึกษาที่ต้องทำงานพิเศษ ไม่ใช่มืออาชีพในด้านนี้ เสือ: (เพื่อนอีกคนของผม) "น้องหมวย... เรียนคณะอะไรเหรอ ดูยังเด็กอยู่เลยนะ" หมวย: (เงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อย แล้วรีบก้มลงทันที) "เอ่อ... บริหารค่ะ ปี 1" ไค: (ทำหน้าประหลาดใจ) "ปี 1 เองเหรอ! มาทำงานที่นี่คนเดียวไม่กลัวเหรอ" หมวย: "ไม่ค่ะ... หนู... มากับเพื่อน" (เธอพูดโกหก แต่เสียงของเธอบอกความจริง) เจมส์: (ยิ้มเจ้าเล่ห์) "ไม่ต้องกลัวหรอก มานั่งกับพวกพี่ พี่ ๆ ใจดีนะ โดยเฉพาะ ไอคลาส เนี่ย ยิ่งใจดีเป็นพิเศษ" ผมรู้ว่าไอเจมส์กำลังโยนความสนใจมาที่ผม แต่ผมไม่ห้าม ผมต้องการให้เธอรู้ว่าใครคือศูนย์กลาในห้องนี้ พวกเราคุยธุรกิจต่อไปอย่างเป็นธรรมชาติ แต่สายตาผมยังคงจับจ้องไปที่หมวย ผมมองเธอทุกรายละเอียด มองรูปร่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดพนักงาน มองความใสซื่อที่พยายามซ่อนความหวาดกลัวไว้ ผมกำลังวิเคราะห์จุดอ่อนและจุดแข็งของเธอ เธอมีความแข็งกร้าวซ่อนอยู่ภายใต้ความอ่อนแอ เธอไม่ร้องขอความเมตตาแม้จะหวาดกลัว นั่นทำให้เธอน่าสนใจยิ่งขึ้น ความเงียบของเธอทำให้ผมรู้สึกถึงอำนาจที่ผมมีเหนือเธออย่างสมบูรณ์ จนกระทั่งเธอทนสายตาที่จ้องมองของผมไม่ไหว เธอเงยหน้าขึ้นมาและ สบตากับผมโดยบังเอิญอีกครั้ง ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจ และรีบหลบสายตาไปทันที หึ!!! ผมยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า ผมรู้ว่าเธอต้องรู้สึกถึงความต้องการที่รุนแรงของผมผ่านสายตา ผมนั่งดื่มต่อไปอย่างใจเย็น รอเวลาที่ผับจะปิด ซึ่งเป็นสัญญาณที่บอกว่าการล่ากำลังจะเริ่มต้นขึ้น หมวย: (ในที่สุดเธอก็รวบรวมความกล้าพูดขึ้นมา) "ขออนุญาตกลับก่อนนะคะ ตอนนี้ใกล้ถึงเวลาเปลี่ยนกะแล้วค่ะ" กาย: "อ้าว รีบกลับจัง นั่งต่ออีกหน่อยก็ได้นะ ยังมีเรื่องสนุก ๆ ให้คุยอีกเยอะ" หมวย: "ต้องไปเปลี่ยนชุดค่ะ เจ้จอยบอกว่าต้องรีบเคลียร์งานก่อนปิดร้าน" เธอใช้ชื่อเจ้จอยเพื่ออ้างอิงถึงกฎระเบียบ เธอกล่าวลาอย่างรวดเร็วและเดินออกไปจากห้องทันที หึ!! ได้เวลาแล้วสิ ผมลุกขึ้นทันทีโดยไม่พูดอะไรกับใคร ความตื่นเต้นพุ่งสูงขึ้นราวกับสารอะดรีนาลีนที่หลั่งออกมา ผมไม่สนใจการสนทนาของเพื่อน ๆ อีกต่อไปแล้ว เจมส์: "อ้าวคลาส มึงจะไปไหนวะ?" คลาส: (หันมามองเพื่อนด้วยรอยยิ้มเย็นชา) "ไปเอาสิ่งที่กูอยากได้น่ะสิ" ผมเดินตามเธอออกไปอย่างเงียบ ๆ เป้าหมายของผมชัดเจน... คืนนี้เธอต้องเป็นของผม และผมจะไม่ปล่อยให้เธอหนีไปไหนได้อีก