" หอมแก้มแม่สิ "
" หื้ม ไม่ดีมั้ง " เมื่อแบล็คไม่ทำตามคำสั่งของลูก เด็กน้อยก็ยืนกอดอกจ้องหน้าเขาอย่างเอาเรื่อง มันช่างเหมือนแมวเหมียวขี้อ้อนที่พยายามทำให้หน้าตัวเองดูดุ ทั้งที่มันเป็นไปไม่ได้ เขาขำเบาๆให้กับท่าทางของลูก แต่ก็อยากหอมแก้มนุ่มของเธออีกสักครั้งและถือโอกาสแกล้งเธอด้วย จึงค่อยๆย่องเข้าไปหาเธอ และยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มนุ่มนิ่มฟอดใหญ่
ฟอด!!!
" ว้าย!!! คุณ!!! "
ฟอด!!!
" บอกให้เรียกยังไง " เขายื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มเธออีกครั้งเมื่อเธอไม่เรียกแทนตัวตามที่ตกลงกันไว้ บวกกับชอบแก้มของเธอที่มันหอมกลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆและความนุ่มนั้น เขาชักจะอยากหอมทุกวันแล้วสิ
" นี่!!! " เธอยกตะหลิวที่อยู่ในมือขึ้นทำท่าจะตีเขา
" อย่านะ เดี๋ยวจะโดน " แบล็คบอกคนตัวเล็กที่กำลังยืนกระฟัดกระเฟียดไม่พอใจอยู่ก่อนจะหันกลับไปทำอาหารต่อ ส่วนไคล์ยืนยิ้มอย่างมีความสุขที่ได้เห็นโมเมนต์ครอบครัวที่เขารอมานาน
ไม่นา
