8 เดือนต่อมา
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก จากวันที่เราเริ่มต้นใหม่ในไร่พราวฟ้า ตอนนี้เราท้องได้เก้าเดือนแล้ว เลยกำหนดคลอดมาแล้วสองวันแต่ยังไม่มีวี่แววจะเจ็บท้องเลย จนฉันอดคิดไม่ได้ว่า ไม่รู้ว่าลูกจะสร้างบ้านอยู่ในนั้นหรือไง ถึงไม่ยอมออกมาดูโลกสักที ลูกเราเป็นผู้ชายนะ ต้องดื้อมากแน่ๆ เลย ดึกๆ ชอบถีบท้องเราจนเรานอนไม่ได้ บางทีถีบจนฉันจุกสะดุ้งตื่นกลางดึก ลำบากเฮียต้องลุกขึ้นมาดูและคอยอยู่เป็นเพื่อนอีก เขาจะคอยลูบท้องเบาๆ แล้วคุยกับลูกจนฉันหลับไปก่อนทุกครั้ง
ตลอดเวลาที่อยู่ที่ไร่พราวฟ้า เฮียดูแลเราดีมาก เขาแทบจะไม่ให้ฉันกระดิกตัวทำอะไรเลย แล้วก็จะมีพ่อแม่มาเยี่ยมเดือนละครั้งสองครั้ง แต่ตอนนี้ท่านทั้งสองมาค้างที่บ้านเราแล้ว เพราะอยากเห็นหน้าหลานเร็วๆ พ่อเริ่มสั่งต่อเตียงไม้และซื้อของเล่นมารอไว้จนเต็มห้อง แต่หลานก็ยังไม่ยอมออกมาให้เห็น 555 นอกจากครอบครัวเราแล้ว เพื่อนเฮียเพื่อนเราก็แวะมาเยี่ยมบ่อยๆ
