Ep.5: 18+Nc รุนแรง

หมวย : แรงเฮือกสุดท้ายเพื่อศักดิ์ศรี หมวย: "อื้อ~~~~~~ ปล่อยนะ!!! ออกไปจากตัวฉันนะ!" ความรู้สึกของการถูกครอบงำและการถูกรุกล้ำทำให้ฉันรวบรวมพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่ แรงบีบที่ข้อมือและน้ำหนักตัวของเขาที่คร่อมอยู่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะหายใจไม่ออก สมองของฉันสั่งการเพียงอย่างเดียว: หนี! คลาส: (เสียงเย็นยะเยือกที่แฝงความสนุกสนาน) "มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันในห้องนี้" เขาใช้มือข้างหนึ่งกดข้อมือฉันไว้เหนือหัวอย่างแน่นหนา ขณะที่ปากของเขาก็ยังคงซุกไซร้ที่ซอกคอฉันอย่างหิวกระหาย ฉันรู้สึกได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าวและความชื้นจากปากเขา มันน่ารังเกียจจนเกินจะรับได้ ฉันจะต้องทำอะไรสักอย่าง... ฉันจะต้องหยุดเขาให้ได้! นี่ไม่ใช่ชีวิตที่ฉันเลือกมา! ในวินาทีนั้น ฉันตัดสินใจทำสิ่งที่เราไม่คิดว่าจะกล้าทำ ความโกรธ ที่ถูกสะสมไว้จากการถูกดูถูกในผับ การถูกตีราคา และการถูกฉุดกระชาก ได้แปรเปลี่ยนเป็นแรงผลักดันครั้งสุดท้าย เราใช้แรงเฮือกสุดท้ายที่มีจากแกนกลางลำตัว ผลักเขาออกอย่างสุดแรง ในจังหวะที่เขาเผลอเปลี่ยนน้ำหนักตัว ปัก!!! (เสียงร่างกายของหมวยผลักคลาสออกจากตัวได้ชั่วขณะ) เขายังคงมึนงงจากการถูกผลัก แต่ฉันก็ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอย ฉันใช้มือขวาที่เพิ่งเป็นอิสระ รวบรวมความกล้าทั้งหมด และเหวี่ยงฝ่ามือออกไป เพี้ยะ!!!! (เสียงตบดังลั่นราวกับฟ้าผ่าในห้องเงียบ ๆ นั้น) ฉันรู้สึกเจ็บที่ฝ่ามือตัวเอง แต่ความเจ็บนั้นไม่อาจเทียบได้กับความตกตะลึงที่ฉายชัดบนใบหน้าของเขา เพี้ยะ!!!! เสียงตบที่ดังลั่นทำให้บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความรู้สึกเมามายและความหิวกระหายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วย โทสะ ที่พลุ่งพล่านจนเลือดในกายเดือดพล่าน ไม่มีใคร... ไม่เคยมีใครกล้าแตะต้องใบหน้าของ คลาส คลาส: (ใบหน้าหันตามแรงตบ นัยน์ตาแดงก่ำด้วยความโกรธจัดและไม่เชื่อ) "หึ!!! กล้ามาก ชอบความรุนแรงสินะ ได้!!! ฉันจะจัดให้เธอเอง!" คำพูดของเธอที่ตะคอกใส่ผมก่อนหน้านี้เหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟ เธอคิดว่าเธอมีสิทธิ์ปฏิเสธผมงั้นเหรอ? ผมจะแสดงให้เธอเห็นว่าอำนาจที่แท้จริงคืออะไร ผมพุ่งเข้าหาเธออีกครั้งด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม มือของผมตะปบเข้าที่เสื้อเชิ้ตพนักงานสีดำของเธอ แควก!!! (เสียงขาดของเสื้อผ้าดังขึ้นอย่างรุนแรง) ผมใช้มือกระชากชุดที่ปกปิดเรือนร่างของเธอออกอย่างรุนแรงและป่าเถื่อน เสียงผ้าขาดบาดผิวเราให้รู้สึกเจ็บแสบ ความตกใจจากแรงกระชากทำให้เธอไม่ทันได้ขัดขืน หมวย: "โอ้ย!!! มันเจ็บนะคุณ! หยุดนะ!" ตอนนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวเราไม่เหลืออะไรแล้ว ฉันรู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านไปทั่วผิวหนัง ฉันหวาดกลัวไปหมด ฉันเป็นแค่นักศึกษาอายุ 19 ที่เพิ่งเข้ามาทำงานหาเงิน แต่ตอนนี้ฉันกำลังถูกทำลายอย่างไม่มีความเมตตา หมวย: (น้ำตาไหลเป็นสาย) "ฮื่อ~~~~ อย่าทำอะไรหนูเลยนะ หนูขอโทษ~~ฮึก. ขอร้องล่ะค่ะ อย่าทำลายหนูเลยนะ" ฉันใช้สองมือที่สั่นเทาพยายามปิดบังหน้าอก และใจกลางของฉันไว้ คลาส: "สายไปแล้ว ความกล้าของเธอคือสิ่งที่เรียกหาโทษทัณฑ์" ผมไม่ฟังคำร้องขอใด ๆ อีกต่อไป ผมพุ่งเข้ามา จับข้อมือเราสองข้างกดลงบนเตียงนุ่ม และใช้ปาก ตะโบมดูดนมเรา ด้วยความแรงและหยาบคาย ความโกรธของผมเปลี่ยนเป็นการครอบครองอย่างบ้าคลั่ง หมวย: "ฮื่อ~~ ไม่ ๆ ๆ อย่าทำแบบนี้ ฮึกฮือ~~ อื้อ! ปล่อย!" เขาไม่ฟังเลย ผมใช้ปากของผมทรมานเธออย่างหนัก ขณะที่มือเขาก็พยายามจะเข้ามารุกล้ำใจกลางสาวของเรา เราพยายามหนีบขาไว้แน่นเพื่อป้องกันตัวเองอย่างสุดกำลัง คลาส: (ผละจากหน้าอกเธอมามองหน้าด้วยแววตาอำมหิต) "นึกว่าขัดขืนแล้วฉันจะเห็นใจหรอ ยิ่งขัดขืนเธอก็ยิ่งน่าลงโทษ" ผมผละตัวขึ้นจับขาเราอ้าออก เป็นรูปตัวเอ็ม ผมใช้กำลังบังคับให้เธอเปิดเผยตัวเองต่อหน้าผม เราพยายามใช้มือปิดไว้แต่ก็ถูกเขาปัดออกอย่างง่ายดาย ในห้วงความสับสน ฉันรู้ว่าทุกอย่างจบแล้ว เขาผละตัวออกไป ถอดเสื้อผ้า ของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ผมใช้จังหวะนั้น ลุกขึ้นวิ่งไปที่ประตู เป็นความพยายามสุดท้าย แต่ก็ไม่ทันเขา ตุ้บ!!!! เขาจับเรา โยนลงเตียง ด้วยความแรงจนจุก ฉันนอนกุมท้องด้วยความเจ็บปวด พอเงยหน้ามาอีกที เขาก็เปลือยเปล่าแล้ว ภาพนั้นทำให้ฉันถึงกับกรีดร้องในใจ ซิกแพคเป็นรอน มีรอยสักที่ไหล่และลำคอแสดงถึงความดุดันและอำนาจ และที่สำคัญ แก่นกายใหญ่ยาว ที่มีเส้นเลือดปูดโปนมันดูน่ากลัวมาก มันเป็นสิ่งที่เกินกว่าที่เด็กสาววัย 19 อย่างฉันจะจินตนาการได้ มันทำให้เราถอยหนีอย่างไวแต่ก็โดนเขา จับข้อเท้าลากมาขอบเตียง อย่างง่ายดาย เขาจับอ้าขาออกพร้อมกับจับแก่นกายถูไถที่ร่องสวาทเตรียมที่จะเสียบเข้ามา หมวย: "ไม่ ๆ ๆ ๆ อย่านะ ฮึก อย่า... กรี๊ด!!!!" ฉันกรีดร้องสุดเสียงด้วยความหวาดกลัวและความเจ็บปวดที่กำลังจะมาถึง คลาส: (เสียงครางต่ำ ๆ) "!!!! อ่าส์ อย่าเกร็ง ปล่อยตัวตามสบาย" ตอนนี้มันเจ็บมากเหมือนร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ เจ็บจนจะทนไม่ไหว เจ็บจนน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด มันคือความเจ็บปวดที่เจาะลึกถึงจิตวิญญาณ ความบริสุทธิ์ของฉันกำลังถูกทำลายอย่างโหดเหี้ยม หมวย: "ฮือ เอาออกไป~~~เจ็บ! หนูเจ็บมาก!" คลาส: "เจ็บแป๊บเดียวเดี๋ยวก็เสียวแล้ว อดทนหน่อยนะ ยอมรับมันซะ" เขาแช่ไว้สักพักเพื่อปรับตัว จากนั้นก็เริ่มขยับแก่นกายเข้าออกช้า ๆ และเริ่มเร็วขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่สนเราเลยว่าจะเจ็บแค่ไหน มีแต่เสียงครางเสียวของเขาคนเดียวที่เปล่งออกมาในห้องที่เต็มไปด้วยความรุนแรงนี้