“เจอนายภูกับคุณดิษแล้วครับพ่อเลี้ยง”
“ที่ไหน” กว่าเจ้าของไร่จะเตรียมคนออกมาได้จำนวนหนึ่งอย่างกะทันหันแน่นอนว่าก็เป็นช่วงของตะวันที่ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว ตรงหน้าจึงเหลือเพียงแค่ร่องรอยการปะทะกับรถยนต์คันใหญ่ที่ลูกชายและพวกคนสนิทนั่งมาด้วยกันให้ดูต่างหน้า
ที่ผ่านมาถึงแม้ว่าจะเป็นศัตรูด้านการค้ากันมานานก็ไม่ได้มีเหตุให้เราทั้งสองฝั่งต้องยื่นมือเข้าไปวุ่นวายกันจนเกินขอบเขต หากแต่ไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นเลี้ยงลูกชายที่จะขึ้นมาแทนตัวเองตามใจมากเกินไปหรือไม่ถึงได้ทำอะไรแบบไม่เห็นหัวกัน รุกล้ำแอบใช้พื้นที่ท้ายน้ำตกของเขาแบบไม่ได้รับอนุญาตยังไม่ทันคิดบัญชีหรือเจรจากันเลยด้วยซ้ำ
อีกทั้งยังไม่คิดด้วยว่าข่าวลือที่ไม่เป็นจริงซึ่งแพร่สะพัดออกไปนั้นจะทำให้เด็กคนนั้นขาดความยั่งคิดก่อเหตุโล่งแจ้งขนาดนี้ เดิมทีเขาเองก็คิดว่าเป็นแค่การไม่พอใจของคนวัยหนุ่มสาวเสียอีก
เพียงแต่มันยุ่งเหยิงลากคนอื่นมาเกี่ยวจนเดือดร้อนตา
