“เจ้าชายรอยอินโตมาในฐานะรัชทายาทคนเดียว เขาไม่มีแม่เลี้ยงและเจ้าอินทรเองก็ไม่ได้แต่งงานใหม่ แต่ความสัมพันธ์ของสองพ่อลูกไม่ดีนักเพราะรอยอินเข้าใจว่าแม่ของตัวเองตายเพราะพ่อ
จนสุดท้ายเมื่อเขาโตเป็นผู้ใหญ่พอ เจ้าอินทรก็สละทุกสิ่งยกให้เขาแล้วไปใช้ชีวิตปลีกวิเวกในป่า ในช่วงสุดท้ายของชีวิตเมื่อสิ้นลมเจ้ารอยอินทำตามที่พ่อเคยสั่งไว้คือนำกระดูกของพ่อไปเก็บรวมไว้ที่เดียวกับของแม่ จากนั้นปีต่อๆ มาเจดีย์กลางน้ำก็ถูกน้ำท่วมสูงขึ้นเรื่อยๆ จากการที่แม่น้ำเปลี่ยนสายจนในที่สุดเจดีย์นั้นก็จมอยู่ใต้น้ำโดยสมบูรณ์แบบ”
ดร.หนุ่มเงยหน้ามองพิมพิกาที่กำลังร้องไห้เงียบๆ และเล่าต่อ
“ในระหว่างที่เจ้ารอยอินเติบโตขึ้น เจ้ารุธิระที่ถูกคุมขังก็ศึกษาวิชาสายดำต่างๆ จนความดำมืดครอบงำและยังมีความแค้นต่อทั้งเจ้าจันทร์แรมและน้องชายฝาแฝดไม่เปลี่ยน ทหารและนางใน นางกำนัลที่วังเก่าต้องเป็นอาหารให้กับผีกะยักษ์รุธิระและวิญญาณที่
