ไอยเรศแนะนำให้อัครัชทำบุญบ้านเพื่อความเป็นสิริมงคล ชายหนุ่มเห็นด้วยแต่เขาก็ยังคงรู้สึกว่าอะไรบางอย่างที่คาใจอยู่
“ผมว่ายังมีอะไรที่ผมรู้ไม่หมด หรือมีอะไรที่ผมต้องทำอยู่นะครับคุณลุง” เขาบอกชายสูงวัยตามตรงเมื่อได้อยู่กันตามลำพัง
“ถ้ามีอะไรที่เราต้องรู้จริงๆ ถึงเวลาเราจะรู้เอง”
ไอยเรศไม่ได้บอกว่าสิ่งที่ชายหนุ่มรุ่นลูกคิดนั้นผิดหรือถูก เพราะคนที่รู้ดีที่สุดย่อมเป็นเจ้าตัวมิใช่ตนที่มีหน้าที่เพียงเป็นที่ปรึกษา
“แต่ลุงว่าหมอกลับไปเคลียร์งานที่เชียงใหม่ก่อนก็ดี กว่าจะถึงฤกษ์ทำบุญบ้านก็อีกเดือนนึง ถึงวันนั้นค่อยมาก็ได้”
“ครับ ผมโทรไปคุยกับหมอเมศแล้วเมื่อคืน พอดีว่าผมลงตรวจสัปดาห์ละสองวันพุธกับศุกร์เลยยังไม่มีปัญหาอะไร ส่วนรายงานการออกพื้นที่เดี๋ยวทำส่งตามหลังไปได้”
อัครัชพูดถึงงานที่โรงพยาบาล โชคดีที่ยังไม่กระทบกับคิวตรวจตามปกติของเขา ส่วนงานอื่นๆ ก็เคลียร์กันเป็นเรื่องๆ ไปได้ และผู้ร่วม
