“ไอ้อมิจ ข้านึกออกแล้วว่ามันคือยักษ์อมิจ ไอ้เทวบุตรมารฝ่ายยักษ์”
เสียงคำรามดังกึกก้องในมุมลับสุดของเรือนไม้สักโบราณอายุกว่าร้อยปี หากความอาถรรพ์มิได้อยู่ที่ตัวเรือนแต่กลับเป็นใต้พื้นดินในเขตเรือนนั้นที่ลึกลงไปหลายเมตรมันฝังอะไรบางอย่างไว้
หากความฝันของอัครัชคือสัญญาณบางอย่างที่เขาเริ่มรับรู้ได้ ก็คงมิใช่ชายหนุ่มคนเดียวที่ได้รู้ เพราะวิญญาณของรุธิระที่ถูกกักขังมานานก็รับรู้เช่นกัน
“โลกนี้ไม่มีความยุติธรรม ข้าสู้อุตส่าห์บำเพ็ญเพียรสร้างความดีจนได้มาเกิดเป็นเทวดาชั้นดาวดึงส์ แต่ยักษ์อย่างมันแค่เกิดจากพิธีกวนเกษียรสมุทร กลับได้เป็นหลานพระยามารแห่งปรนิมภพ”
กลุ่มควันหนาจับตัวจนปรากฏเป็นรูปร่างชายผู้มีใบหน้าครึ่งนึงเป็นปีศาจมีรอยบากชัดเจน ดวงตาแดงราวสีเลือดเพราะแรงอาฆาต
“ข้าจะเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเอง ข้าจะต้องได้นางกลับมา ไม่ว่านางจะเป็นจันทร์แรม พิมพิกาหรือมาศจันทร์ก็ตาม”
“มาศ
