หอคุ้มหลวง เมืองอิน
“ท่านคิดว่าการขัดขวางไม่ให้เจ้าอินทรกับชายามาที่นี่ในคืนนี้จะดีแน่หรือ ท่านรอยอิน”
“คืนนี้เป็นวันโกนพระดับ ถ้าพวกเขามาที่นี่ในช่วงที่จิตอ่อนไหวมากๆ ข้าเกรงว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น”
“แต่การที่พวกเขาออกไปนอนที่อื่นนอกคุ้มก็ใช่ว่าจะมีเรื่องดี” หนานเมืองแย้ง
“นั่นก็คงแล้วแต่โชคชะตา ข้าเชื่อว่าทุกสิ่งถูกกำหนดมาแล้วและเจ้าหลวงอินทรคงไม่ทำผิดซ้ำสองด้วยการปกป้องแม่หญิงไม่ได้” รอยอินมองไปในความมืดตรงหน้าอย่างไร้จุดหมาย สายตาคู่คมมีแววหม่นเศร้าลึกๆ
“หากเป็นเรื่องนั้น ข้าคิดว่าท่านอินทรรักแม่หญิงมากพอที่จะปกป้องนางได้ ถึงอย่างไรไม่ว่าภพชาติใดเขาก็เป็นคนที่รักนางมากที่สุดอยู่แล้ว”
“ไม่จริง เจ้าอินทรไม่มีวันรักนางมากไปกว่าข้าแน่ ไม่มีวัน” รอยอินแย้งด้วยคำพูดหนักแน่น
“เจ้าไปดูเจ้ารุธิระมันเถิด คืนนี้มันนิ่งเงียบไม่เคลื่อนไหวใดใดจนผิดปกติหรือไม่”
สิ้นคำสั่งนั้น ร่
