ตอนที่ 6

“สร้อย... พูดแบบนี้ คุณอนลจะคิดว่าไล่หรอกลูก” มารดารีบแทรกขึ้นอย่างเกรงใจอนล ซึ่งชายหนุ่มก็ไม่ถือสาอะไร “ผมกำลังจะขอตัวกลับพอดีเลยครับ” เขาลุกขึ้นยืน ยกมือไหว้มารดาของสร้อยมาลา จนหญิงวัยกลางคนแทบยกมือขึ้นรับไหว้ไม่ทัน “สวัสดีครับคุณน้า ไว้เจอกันใหม่นะครับ” “สวัสดีค่ะคุณอนล ที่นี่ยินดีตอนรับคุณอนลทุกเมื่อเลยนะคะ ขับรถปลอดภัยค่ะ” “ขอบคุณครับคุณน้า” อนลยิ้มให้กับหญิงวัยกลางคนอีกครั้ง ก่อนจะเดินนำหน้าออกไปยังหน้าบ้าน “ออกไปส่งคุณอนลสิสร้อย” “จ้ะแม่” สร้อยมาลารีบเดินตามชายหนุ่มออกมายังนอกบ้าน และตามไปหยุดที่รถคันงาม “ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณอนลที่อุตส่าห์มาส่งสร้อยถึงบ้าน” “คุณขอบคุณผมด้วยกาแฟหนึ่งถ้วยแล้วไงครับ” เขายิ้มให้กับสาวแว่นที่ตอนนี้เนื้อตัวของหล่อนดูเย้ายวนตาขึ้นผิดหูผิดตา “กาแฟของคุณรสชาติดีมาก และก็หอมมากๆ ด้วย สงสัยผมคงต้องแวะมาดื่มบ่อยๆ เสียแล้ว” สร้อยมาลาชะงักกึกไปเล็กน้