ตอนที่ 10

เสียงหัวเราะขบขัน และเสียงเชียร์จากคนในห้องรับรองดังกังวานขึ้น สร้อยมาลาอยากจะร้องไห้ น้ำตาไหลซึมออกมา และก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทำตามความต้องการของลูกค้า ร่างอวบอัดกำลังจะลุกขึ้นยืนจากโซฟา แต่แขนของหล่อนถูกอนลคว้าเอาไว้เสียก่อน “ผมคงต้องขอโทษคุณจอนด้วยนะครับ ที่สร้อยมาลาคงเต้นตามที่คุณจอนกับเพื่อนๆ ต้องการไม่ได้” หล่อนช้อนตาขึ้นมองอนล ก็เห็นเพียงเสี้ยวหน้าคมสันเพียงเท่านั้น “ทำไมล่ะครับ หรือว่าเลขาฯ ของพี่ชายคุณเต้นไม่เป็น” อนลระบายยิ้มน้อยๆ และหันมาจ้องตากับหล่อน “ใครว่าล่ะครับ คุณสร้อยเธอเต้นแซ่บมากต่างหากครับ” จอนกับพวกหันมองหน้ากัน และก็พูดออกมาอย่างไม่เชื่อ “ถ้าเต้นแซ่บจริงๆ แล้วทำไมถึงไม่เต้นให้พวกเราดูล่ะครับ ผมว่าราคาคุยมากกว่ามั้ง” มือของอนลเลื่อนจากแขนเรียวขึ้นมาโอบรอบเอวของสร้อยมาลาเอาไว้ ซึ่งชายหนุ่มก็อดแปลกใจกับความเล็กคอดของมันไม่ได้ “แฟนคุณสร้อยหวงเธอมากน่ะครับ”