บนรถระหว่างเดินทางกลับ ผิงอันก็บ่นโคลด์ใหญ่ เพราะวันนี้เขาเอาแต่แกล้งเธอ แถมยังแอบหัวเราะชอบใจอีก อย่าคิดว่าเธอไม่รู้นะ
"คุณโคลด์ชอบแกล้ง!"
"แกล้งตอนไหน" ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
"หนูล้มไง แกล้งปล่อยมือให้หนูล้มตั้งหลายรอบ เจ็บก็เจ็บ ระบมไปทั้งตัวแล้ว ฮือออ" ปากอวบอิ่มเบะออก แล้วฟุบหน้าปล่อยโฮลงกับเบาะ
"ร้องจริงปะเนี่ย" โคลด์ที่เห็นแบบนั้นก็ตกใจ แต่ก็ไม่มั่นใจ กลัวโดนแกล้งกลับเหมือนกัน แต่ทว่าเสียงสะอื้นร้องไห้ดังขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับต่อว่าเขา
"อึกๆๆ ใจร้าย ฮือออ"
"เออๆ ขอโทษ" รีบขอโทษ แต่ก็ยังวางฟอร์ม
"คิก คิก^^" ร่างบางที่แกล้งสำเร็จก็ปิดปากหัวเราะใหญ่ แล้วค่อยๆ เงยหน้าที่ไม่มีน้ำตาให้เขาดู
"บ้าเอ๊ย!" โคลด์เห็นแบบนั้นก็สบถอย่างหัวเสีย ทำให้นุกซ์กับเคนที่นั่งอยู่เบาะหน้าถึงยิ้มขำ แต่ก็พยายามกลั้นเสียงหัวเราะไว้
นายเขาหลงกลเด็กซะแล้ว
"เป็นห่วงเหรอ"
"...."
"คุณโคลด์"
"ฉันไม่ชอบเด็กโกห
