48. ง้อ

1484 คำ

หลังจากทานข้าวเสร็จ ผิงอันก็นั่งดูหนังก่อนจะไปอาบน้ำเตรียมตัวนอนพร้อมกับมองหาอะไรสักอย่าง พอรู้ตัวว่าตัวเองลืมของสำคัญก็รู้สึกเป็นกังวลขึ้นมา ไม่คิดเลยว่าจะมาไกลขนาดนี้ และต้องค้างคืนด้วย "เป็นอะไร อยากได้อะไร" โคลด์เดินออกจากห้องน้ำ เห็นร่างบางนั่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ก็เข้าไปถาม "...." ผิงอันไม่ตอบ ทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้ โคลด์ปิดไฟเหลือเพียงไฟหัวเตียง ค่อยๆ ขึ้นไปนั่งบนเตียง กลัวคนตัวเล็กไล่ แต่เมื่อเห็นว่าเธอไม่ว่าอะไร จึงล้มตัวลงนอนข้างๆ มองหลังเล็กเคลื่อนไหวจากการหายใจ เขาอยากยื่นมือไปโอบกอด แต่ก็กลัวโดนไล่ออกตากห้อง จึงได้แต่เฝ้ามอง ผิงอันนอนเม้มปากแน่น รอเวลาผ่านไปสักพัก ถึงลุกขึ้นนั่งมองร่างโต เธอโบกมือไปมา เช็กว่าคนตัวโตหลับหรือยัง "อยากได้อะไร" โคลด์รีบลืมตาขึ้นถามร่างบาง แต่นั่งทำให้เธอหน้ายุ่งมากกว่าเดิม "นอนไปสิ!!!" เธอบอกด้วยอารมณ์เสีย ล้มตัวลงนอนหันหลังให้ตามเดิม โคล

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม