"อือออ ไอ้คนเลว!!" ร่างบางที่นอนหลับพิงไหล่แกร่งพึมพำทั้งที่ตายังหลับ ก่อนอ้าปากงับเข้าที่ไหล่แกร่งเต็มแรง
งับ!!!
"ซี๊ดดด" ร่างโตหน้าเหยเกทันที จะผลักออกก็กลัวเด็กตื่น จึงปล่อยให้กัด
งับ!!!
กัดอีกรอบ ครั้งนี้กัดแรงกว่าเดิมด้วย ให้ตายเถอะ นี่เธอละเมอจริงมั้ยเนี่ย
"เป็นหมารึไงเนี่ย" โคลด์มองคนละเมอ จริงหรือหลอกกัดก็ไม่รู้
"อื้อออ คุณโคลด์" เธอปล่อยปากแล้วค่อยๆ ลืมตาเพราะได้ยินเสียงใกล้ๆ หู
"นอนพอแล้ว?" เขามองหน้าคนงัวเงีย
"...." เธอไม่ได้ตอบ ยังงงๆ กับสถานการณ์ ยกมือขึ้นเช็ดน้ำลายมุมปากเพราะรู้สึกหิว
"หิว?" โคลด์มองคนตัวเล็กที่พึ่งตื่นก็หิวเลย
"อือ" เธอพยักหน้า
"วันนี้ฉันพาเธอออกไปกินข้าวข้างนอกดีมั้ย"
"อยากกินมะขาม" ว่าแล้วลุกเดินกลับบ้านไม่สนใจใคร
โคลด์มองตามหลังร่างบางไป เขาควรสงสัยเธอตั้งแต่ชอบกินมะขามแล้ว ทำไมเขาถึงไม่เฉลียวใจเลย
"มึงว่าเมียกูท้องป่าว" โคลด์ถามลูกน้องคนสนิ
