“แล้วนี่หอมรู้มั้ยว่าลูกชายขวัญตายแล้ว” เฮียโอถามผมอีกรอบ จะรู้ได้ยังไงล่ะ ก็ถ้ารู้คงไม่พูดแบบนั้นกับของขวัญอยู่แล้ว เพราะหัวหอมไม่ใช่คนที่จะชอบทำร้ายจิตใจใคร
“ไม่รู้หรอก ทะเลาะกันก่อน ร้องไห้หนีกลับบ้านไปกับเฮียไฟแล้ว” ผมเล่าไปตามความจริง พี่ชายของผม ครอบครัวของผมรู้อยู่แล้วว่าผมรักหัวหอม รู้อยู่แล้วว่านี่คือลูกสะใภ้คนเล็กของบ้าน ซึ่งทุกคนใจดีกับหัวหอมมาก
คือถ้าคนฉลาดมากก็จะรู้ว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร แต่นี่เธอฉลาดน้อยไงครับ เธอก็เลยไม่กล้าคิดเข้าข้างตัวเอง
หนึ่งเหตุผลที่เธอไม่กล้าคิดก็คงเพราะความปากหมาของผมด้วยนั่นแหละ
“อะไรวะ นี่กล้าให้เมียหนีกลับบ้านไปกับไอ้ไฟที่เป็นแฟนเก่าเนี่ยนะ ไม่หวงแล้วเหรอ” พี่ชายของผมมันแซะ
“หวง แต่ถ้ายังคุยก็มีแต่จะเดือดใส่กัน นี่ก็ปะทะกันไปรอบนึง ก็เลยปล่อยไปก่อน กะว่าช่วยงานศพลูกขวัญแล้วถึงจะให้แม่ไปคุยกับบ้านนู้น เอาแบบหนีไม่ได้”
“ระหว่างนั้นไม่กลัวว่าห
