เราแหงนหน้ามองไปทางประตูที่มีกระจกเล็กๆ รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าติดอยู่ เห็นว่าเสี่ยดีนมันเช็ดตัวเสร็จแล้วเราเลยเปิดประตูเข้าไป ความจริงคือยืนดูแอบๆ ตั้งแต่แรกอยู่แล้วอะ 555555
เรา: สะ.... อ้าว! หลับสะแล้วหรอ?
เรา: งั้น....หลับฝันดีนะคะ จุ๊บ อื้อออส์!!
เราเดินไปหาเสี่ยดีนใกล้ๆ ก่อนจะค่อยๆ โน้มตัวเราลง แล้วจุ๊บปากเสี่ยดีนเบาๆ แต่เสี่ยมันจับหน้าเราลงไปจูบอีกครั้ง จูบแรงมาก จูบยังไม่พอกัดปากกูอีก
อื้อออส์..... อ่อยยยย!! (ปล่อย)
มือเราทั้งทุบหน้าอกมันเบาๆ เหมือนอากาศมันค่อยๆ หายไป เสี่ยคงจะรับรู้จึงปล่อยเรา
เรา: เฮืออออกกกก~ เห้ออออออ~
เราหายใจออกมาแรงมาก แล้วส่งสายตาไปจิกเสี่ยดีนที่นอนมึนอยู่บนเตียง คือมันทำหน้าตาเฉยมากกกกกก
เรา: ทำบ้าไรเนี่ย!! ถ้ากูตายขึ้นมาแล้วละ....
จากที่เสี่ยดีนมันนอนอยู่ ก็ลุกขึ้นนั่งจากเตียงทันที หายเจ็บละหรอที่โดนยิงอ้ะ!!
เสี่ยดีน: ละอะไรห้ะ? พูดต่อให้จบสิ้?
เร
