Episode 3

ตื่นเช้ามา ไม่เช้าละ!! นี่มันบ่ายค่ะอิปิ่น เรากระพริบตา ขึ้นลงช้าๆเพื่อปรับแสง ก่อนจะบิดขี้เกียจไปมาสองสาม ที แล้วลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว ฮัดชิ้วว!! ฮัดชิ้วว!! ฮั่นแน่ จาม2ทีมีคนคิดถึง อุ้ยยย มโนไปอี๊กก อาบน้ำแต่งตัว เสร็จก็สั่งข้าวมากิน สักพักก็มีคน เคาะประตูหน้าห้อง เรา เราใส่แมสสีดำปิดปากกับจมูกเราไว้ กลัวไปจามใส่ คนอื่น เดี่ยวจะโดนหาว่าไปแผร่เชื้อโรค บอกแล้ว ทาง บ้านสอนมาดี ดีกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว... เราส่องตาแมวดู เจอน้องผู้หญิงถือจานข้าวผัดที่เราสั่ง หน้าตาไม่คุ้นเลย น่าจะมาใหม่เอาข้าวมาส่ง แต่ที่น่า โมโหคือ เราสั่งข้าวผัดกุ้ง เสือกได้ข้าวผัดหมูมานี่สิ้ อี เห้!!!!! เรา: น้องคะ พี่สั่งข้าวผัดกุ้งค่ะ น้องผู้หญิง: ขอโทษนะคะ พอดีเพิ่งมาใหม่ ขอโทษ จริงๆค่ะ เรา: งั้นไปทำมาให้พี่ใหม่ละกันนะ น้องผู้หญิง: คงไม่ได้ค่ะ ถ้าลงไปทำใหม่หนูต้องจ่ายเงิน จานนี้ให้ทางคอนโด พี่เอาข้าวผัดหมูไปกินแทนได้ไหม คะ หนูไม่มีเงินจ่ายจริงๆค่ะ เรา: อ้าว! ทางคอนโดทำมาผิดทำไมจะทำมาให้ใหม่ไม่ ได้หละ? น้องผู้หญิง: พอดีข้างห้องสั่งข้าวผัดหมู แต่หนูส่งข้าวผัด กุ้งไป ซึ่งเป็นของพี่ เรา: ส่งผิด? (ข้างห้องเราก็มีอยู่ห้องเดียวอ้ะ ห้อง508 ห้องเสี่ยดีน) น้องผู้หญิง: ค่ะ! เอ่อ...เดี่ยวหนูไปเคาะประตูห้อง508ให้ นะคะ จะได้แลกจานกัน เรา: ไม่ต้องๆ จานนี้ก็จานนี้ น้องผู้หญิง: ขอบคุณค่ะพี่ ?: น้องๆ เรารับจานข้าวผัดหมูจากมือน้อง กำลังจะเดินเข้าห้อง ไป แต่กลับได้ยินเสียงปริศนาจากชายข้างห้องดังก้อง เข้ามาในหูส้ะก่อน ซึ่งเป็นใครไม่ได้เลย นอกจากเสียงเสี่ยดีน น้องผู้หญิง: คะพี่ ?: น้องส่งมาผิดจานอ้ะ น้องผู้หญิง: เอ่อ... เรา: น้องๆอ้ะ เอาข้าวผัดหมูไปให้พี่เค้า แล้วเอาข้าวผัด กุ้งจานของพี่มาให้พี่ (พูดเบาๆ) น้องผู้หญิงคนนั้นก็รับจานข้าวผัดหมูกลับไป แล้วเดิน ไปส่งให้หน้าห้องส่งให้เสี่ยดีน น้องผู้หญิง: ขอโทษนะคะ พอดีหนูส่งจานของพี่สลับกับ ของพี่ผู้หญิงห้อง509 อ้ะค่ะ ขอโทษจริงๆนะคะ เสี่ยดีน: ผู้หญิง? น้องผู้หญิง: ค่ะพี่ผู้หญิง เสี่ยดีน: งั้นน้องไปเถอะเดี๋ยวพี่เอาข้าวผัดกุ้งไปให้ผู้หญิงข้างห้องเอง สิ้นเสียงทั้งสองคุยกัน เราตั้งใจฟังมากเลยอ้ะ แต่แม่งไม่ได้ยิน ได้แต่ยืนรอข้าวผัดกุ้งอยู่หน้าประตูในห้อง สักพัก ก็ได้ยินเสียงเท้าคนเดินมาทางห้องเรา แล้วหยุดตรงหน้าห้อง เราเงยหน้ามองขึ้นช้าๆ แต่ดีที่ใช้แมสปิดไว้ เสี่ยดีนนางคงจำเราไม่ได้ละมั้ง...... เสี่ยดีน: เราเคยเจอกันหรือเปล่า? เรา: คงไม่มั้ง นั่นจานของฉันหรือเปล่า? (รีบตัดบท สนทนา) เสี่ยดีนไม่พูดอะไร แต่มือส่งจานข้าวผัดกุ้งมาให้เรา เรา ก็รับ แล้วเสี่ยดีนก็เดินออกไปอย่างง่ายดาย อะไร ว้ะเนี่ย!! จะมาก็มาจะไปก็ไป แต่ดีนะที่เสี่ยดีนมันจำเรา ไม่ได้ เมนส์เราก็หยุดแล้ว ถ้าจำเราได้ขึ้นมา มีหวังโดน เสือขย้ำหน้าประตูแน่ๆ!!! ก็แค่ข้าวผัดกุ้งจานเดียว เกือบจะทำให้กูซวยแล้วไหมล้ะ ไอ้ข้าวผัดกุ้งเวรเอ้ยยยย!! เราปิดประตูแล้วทานข้าวผัดกุ้งพากูเกือบซวยเกือบโดน เย็*คาประตูจนหมดเกลี้ยง แวววาวเลยอ้ะเพราะเราเลีย จานสะเกลี้ยงเลย เวอร์ล้ะ ไม่ใช้หมา ถึงเป็นหมาก็คง เป็นหมาที่สวยที่สุดอ้ะนะ จากนั้นก็จีบค่ะ ฉายาอิปิ่นปักกก นิ่งเป็นหลับขยับเป็นแดกค้าาา ตื่นมาอีกทีก็เคารพธงชาติพอดีอ้ะเรานอนตรงๆอยู่บน เตียง ทางบ้านสอนไว้นอนตรงเคารพธงชาติ ฟ้าก็เริ่ม มืดๆแล้ว เราเลยลุกจากเตียงนอนนุ่มๆไปอาบน้ำแต่งตัว ได้เวลาไปทำงานอีกแล้ว เมนส์ก็หยุดละ คืนนี้ขอหนุ่ม สักคนได้ไหม Heeเฉามาเป็นอาทิตย์ละ ถ้าเมื่อคืนเมนส์ไม่มา น้องสาวเรามันคงจะสดชื่นกว่านี้..... เนอะๆ เรากำลังจะลุกขึ้นไปอาบน้ำพอดี แต่เสียงโทรศัพท์ดังมาเสียก่อน Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr, เจ๊ต่าย (เจ๊ต่ายเป็นคนดูแลเด็กๆในผับ รวมทั้งเราด้วย) เรา: { ฮัลโหล่ค่ะเจ๊ } เจ๊ต่าย: { รีบมาก่อนผับเปิดครึ่งชั่วโมงนะปิ่น } เรา: { ขอสายๆหน่อยได้ไหมอ้ะเจ๊ ยังไม่อาบน้ำเลย เนี่ย } เจ๊ต่าย: ไม่ได้!! รีบมา!! คุณป่านเรียกประชุมทุก คน } / คุณป่านคือเจ้าของผับXX เรา: { เจ๊ๆ โทรบอกบีให้มารับด้วยนะ ขี้เกียจขับรถ } /บีคือเพื่อนสนิทคนเดียวของเรา เพื่อนเยอะเนอะตั้ง1 คน แหนะ มีเยอะใช่ว่าจะจริงใจ เจ๊ต่าย: { เออๆเจ๊จะบอกให้ รีบๆมาด้วยนะ } ตู้ดดดดดๆ! เจ๊ต่ายกดวางสายไป คิดว่าเราจะรีบไปตามที่เจ๊ต่ายบอก ไหม ไม่ค่ะ!!!! คุณป่านใจดี มา2ทุ่มยังได้เลย ได้โดน ไล่ออกแน่ เรากะว่าจะไปผับเปิดพอดีคือ 1 ทุ่ม เพราะเรา เป็นคนอาบน้ำแต่งตัวนานมากกกก ครึ่งชั่วโมงไม่พอสำหรับอิปิ่นหรอกค่ะ ผู้หญิงรักสะอาดค้ะ ไม่เชื่อมาดม เนื้อหอมทั้งนอกและในค่ะ ไม่อยากจะโม้เล้ยยย จริงๆนะ เชื่ออิปิ่น จงเชื่อ จงเชื่อ เพี้ยงงงง55555 จากนั้นก็อาบน้ำวนไปจ้าาาาา.... เราอาบน้ำเสร็จ กำลังจะไปแต่งตัวในห้อง แต่ได้ยิน เสียงโทรศัพท์เราดังส้ะก่อน จะโทรมาทำไมนักหนาวะ ยิ่งร้อนๆอยู่ เดี่ยวๆ แต่ห้องกูก็เปิดแอร์อยู่นะ เรื่องบ้าๆยก ให้อิปิ่น อย่าไปสนใจกูเลย บางวันกูยังเดินไปคุยตู้ เสื้อผ้าบ้าง เก้าอี้บ้าง ตามประสาคนบ้าไม่มีแฟน เป็นโสด จะทำอะไรก็ด้ายยย จะเย็*กับใครก็ด้ายยย จะไปไหนก็ ด้ายยย จะกินอะไรก็ด้ายยย โคตรดี ดีจนกูร้องไห้ อยาก มีผัวเป็นตัวเป็นตนซักสองสามคนนนน Rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.บี เรา: { หวัดดีอิเพื่อนร้ากกกกกก } บี: { ถ้ามึงรักกู รีบมาเปิดประตู อีก15นาทีจะ 1 ทุ่ม แล้วเนี่ย หวังว่ามึงจะแต่งตัวเสร็จแล้วนะ } เราเดินไปเปิดประตูให้บีมือก็ยังถือโทสับคุยกับมันอยู่ ที่ ตอนนี้ใส่แค่เสื้อขนหนูผืนเดียว บีมันมองเราตาค้างเลย อ้ะ อิจฉากูล้ะเส้!! กูมีมากกว่าาาาาา บีมันกดวางสาย แล้วเดินเข้ามาในห้อง บี: มึงรีบไปแต่งตัวเลยปิ่น เจ๊ต่ายโทรจิกกูให้รีบมารับมึง เนี่ย กูมายืนหน้าห้องมึง20นาทีละ โทรก็ไม่รับ เคาะ ประตูก็ไม่เปิด เรา: โอ๊ยยย!! มึงจะบ่นไรเนี่ยบี กูอาบน้ำอยู่ เพิ่งเสร็จ เนี่ย บี: วันนี้คุณป่านเรียกประชุม ตอนนี้เรทไป15นาทีกว่า ล้ะ กูต้องมาซวยกับมึงด้วยเนี่ย ไม่น่ามารับเล้ยยยย เรา: 5555555 บี: หัวเราะอะไร รีบไปแต่งตัว เรา: ก็มึงเข้าห้องมาก็เอาแต่บ่นๆๆ และก็บ่นอ้ะ กู ขอโทษละกัน บี: เออๆ ยังไงก็เรทไปแล้วนี้ จะว่าไป.... (มองตัวเรา) เรา: อะไร? (ทำหน้าหมางง) บี: ป่าวๆ รีบไปแต่งตัววว (ยิ้ม) เราก็เดินไปแต่งตัว ร้องเพลงไปพลางๆ จนเสร็จ ก็1 ทุ่ม พอดี บีมันเลยรีบขับรถมุ่งตรงไปผับxxทันที